MiniBlog! Blog bez wysiłku! Załóż teraz miniblog w 30 sek.!

Nie wiedziałem że życie nastolatka będzie aż tak skomplikowane. Ten świat tak w koło wiruje. Jednego dnia potrafię zmienić zdanie z jakieś 10 razy. Potrafię na przemian dołować się i śmiać. W sumie ok. Przecież ani jednego ani drugiego nie może być za wiele. Nie wiem jak inni, ale ja tam strasznie lubię planować na przyszłość. Ja wiem, że już miałem tego nie robić, ale w tych kwestiach chyba mogę. Nic w tym złego. Zastanawiam się nad tym kim będę w przyszłość za parę lat? To jest fajne bo mogę sobie wyobrazić siebie samego w roli kogo tylko zechce. Prawie codziennie chcę być kimś innym. I mniej więcej mówię o tym mamie. A mama się śmieje ze mnie i mówi, że Ty to już wszystkim będziesz. Powiedziała o tym swojej córce a ona że to dobrze, że tak robi. Przynajmniej nie nastawia się na jedno i zawsze będzie mógł wybrać to co chce. Skoro mówi to osoba mające już jakieś dziesiąt lat i ogromne doświadczenie życiowe to chyba nie jest to takie złe.
Boję się samotności. Niby mam w koło rodzinę, no ale brakuje mi tej takiej prawdziwej rodzinnej miłości. Nie chce pisać znów że "postanowiłem", bo to jakoś dziwnie brzmi, ale chcę otworzyć się na innych. Bawić się z innymi być ich kumplem. Siedzenie w domu i użalanie się nad sobą i nad tym jaki to jestem opuszczony przez kolegów itd itp naprawdę nic nie daje, a tylko bardziej pogrąża. Dlatego chce nawiązać z nimi jakiś kontakt żeby poznali mnie z tej "szalonej" strony. He. Zdaje sobie sprawę z tego, że nie będzie łatwo ale jeśli nie zaryzykuje nie dowiem się. Przypominają mi się moje wybuchy śmiechu na przerwach albo lekcjach. Często mi tego brakuje w domu. Ale przypinam to sobie i śmieje się sam do siebie. Dla takich chwil naprawdę warto żyć.
Wiecie co? Myślę że osiągnąłem dno i podłamałem się i spartoliłem parę spraw w swoim życiu. I myślę że to jest odpowiedni moment aby odbić się od tego dna. Nie ma czym się chwalić i może jest na to za wcześnie, ale wczoraj minęło 7 dni jak zaprzestałem pewnych rzeczy a dziś mija 10 dzień jak trwam w swoim postanowieniu i robię coś dla własnej przyjemności i wiem że to mi wyjdzie na dobre. Staram wzbić się w górę. Są jednak rzeczy o których będę myślał codziennie, te przez które znalazłem się na dnie. Rozstanie...
Przecież nie można żyć cały czas tym co się stało. Pewnie, że boli i za każdym razem jak będę patrzył na wspólne zdjęcia z balu czy też wspomniał spędzone razem chwile będzie mnie gryzło sumienie. Ale tylko wspomnienia i zdjęcia mi pozostały. Były złe i dobre chwile ale myśląc o tych dobrych chwilach jakoś poprawia mi się humor. Wspólny śmiech i to wszystko. Już nawet nie wiem jak się mam dobrze wyrazić. Nigdy nie umiałem powiedzieć w prost co do kogoś czuję chyba że jestem wkurzony wtedy to nie mam żadnego z tym problemu. Ciężko jest opisać to co się czuje w taki sposób aby to było prawdziwe i żeby nie wyglądało sztucznie. Ja tak nie potrafię. To były piękne chwile. Straciłem to co miałem najważniejsze w swoim życiu. Nie dość że zniszczyłem sobie życie to przy okazji zniszczyłem życie osobie która znaczyła dla mnie tak wiele i można powiedzieć że to właśnie ona była moim życiem. Chcę aby odnalazła szczęście w kimś to będzie dla niej lepszy niż ja. Kto pomoże jej w ciężkich chwilach i zrozumie. Po prostu ktoś kto będzie przy niej.
Ostatnio napisałem że zemsta jest słodka. Miałem opracowany plan działania ale teraz zastanawiam się czy naprawdę warto. Teraz myślę że nie, bo bardziej go uderzy to że ja kiedyś zacznę swoje prawdziwe życie i nie będę zwracał na niego uwagi  i miał go gdzieś niż to że zemszczę się w taki sposób gdzie będzie musiał wykładać kasę na pokrycie strat. Będzie żył ze świadomością, że zaniedbał syna i w ofóle miał go gdzieś skoro on teraz ma go gdzieś. To nie jest takie oczywiste czy on to sobie uświadomi w taki sposób i czy w ofóle uświadomi ale mnie to teraz nie obchodzi. Najważniejsze że ja zaczynam układać sobie życie od "nowa". Mam wspaniałą mamę i utrzymywać a przede wszystkim wzmacniać więź jaka jest między nami. Dobra ja lecę spać. Jest godzina 00.33 a muszę wstać o 5.30.