Wpisy oznaczone tagiem "ruina" (124)  

werewolf2010
 
Dwór w Bielicach zbudowany został w XIX wieku, a około 1928 roku został przebudowany dla Teresy i Aleksandra Szaszkiewiczów. Jest to klasyczna siedziba szlachecka, wzniesiona w stylu “Dworu Polskiego”. Drewniana budowla jest otynkowana, a całość nakrywa tzw. dach polski. Parterowy dwór został wzniesiony na planie prostokąta. W części frontowej znajduje się wysunięty ryzalit, poprzedzony czterokolumnowym portykiem zwieńczonym trójkątnym tympanonem z owalnym oknem. Całość była otoczona parkiem krajobrazowym, obecnie znajdującym się w szczątkowym stanie. Niestety dzisiaj również dwór jest ruiną. Zachowało się (jeszcze) lewe skrzydło i ganek, reszta budynku jest zniszczona. Całość stoi pusta i chyli się ku co raz większemu upadkowi.
 

werewolf2010
 
W Skłótach zachował się kopiec, będący reliktem dwóch obiektów. Badania wykazały istnienie w nim dwóch poziomów kulturowych. Pierwszy jest średniowieczny, a drugi z XVI-XVII wieku, związany z budynkiem ogrzewanym piecami kaflowymi. Prawdopodobnie były to dwory Skłótowskich.

Do naszych czasów zachował się natomiast dwór wzniesiony w roku 1888. Pierwotnie był to budynek parterowy na planie prostokąta. W czasie późniejszm dobudowano piętrowe skrzydło, sień, ganek i taras od wschodu. Nad dworem dominuje trójkondygnacyjna wieża nakryta dachem czterospadowym.

Na uwagę zasługuje obszerny park. Do dworu prowadzi zabytkowa aleja lipowa, oraz brama z budynkiem bramnym. Całość zespołu otacza mur z cegły. Ukryty wśród zieleni dwór jest opuszczony i wymaga remontu.
  • awatar Kasiuula19: kocham takie miejsca ;) gdzie to jest>
  • awatar OPUSZCZONE MIEJSCA: @Kasiuula19: Ja zajmuje sie zdjeciami a brat opisami i nawigacja,opis bedzie dzis lub jutro,zagladaj :)
Pokaż wszystkie (2) ›
 

werewolf2010
 
wór wzniesiony został prawdopodobnie w XIX wieku. Właścicielami majątku w Kalinowej koło Kutna byli przed wojną Maria z Wierzbickich Sapalska i Edward Sapalski. Po nastaniu Polski Ludowej, majątek przejęło państwo i urządzono tutaj PGR. W rezydencji zamieszkał kierownik gospodarstwa.Przeprowadzona w roku 1976 ekspertyza wykazała, że grunt pod dworem osiada i nie nadaje się do eksploatacji. Dziś jest to ruina i ciężko chyba będzie zmienić ten stan rzeczy. Budynek otacza rozległy park.
 

werewolf2010
 
Dwór w Cyganach wzniesiony został w latach 1909-1910 przez Ignacego Cygańskiego. W rękach tej rodziny miejscowość należała od roku 1448, kiedy Jan z Olszowy przyjął nazwisko Olszowy-Cygański. Jego potomkowie skrócili je do drugiego członu. Cygańscy stracili majątek dopiero po zakończeniu II wojny światowej, kiedy przejęło go państwo.

W czasach PRL dwór uległ dewastacji. W roku 1989 zakupiony został przez prywatnego właściciela, który rozpoczął jego remont. Prace nie zakończyły się do dziś. Zabytek stoi pusty i niszczeje.

Murowany, parterowy dwór prezentuje styl secesyjny. Położony jest w pozostałościach parku.
  • awatar amator.fotografii: widać ktoś zainwestował już troche w to cuś strych i dach odnowiony. Ciekawe co będzie z resztą...:)
  • awatar OPUSZCZONE MIEJSCA: @BlogUsuniety: Ale żeś mi nalot zrobiła :) Co z tym zdjęciem,wstawisz na swojego bloga czy nie? :p
Pokaż wszystkie (2) ›
 

werewolf2010
 
Atutem wsi są urokliwe ruiny dużego dworu, wzniesionego prawdopodobnie w XIX wieku. Jeszcze dziś dostrzec można ogrom całego zespołu dworskiego. Na jego terenie znajdują się pozostałości budynków gospodarczych i kapliczka z XIX wieku.
 

werewolf2010
 

Zamek w Besiekierach zbudował prawdopodobnie na przełomie XV i XVI stulecia jeden ze stolników brzeskich Mikołaj Sokołowski z Wrzącej, lub Wojciech Sokołowski. Mylny jest natomiast powszechny pogląd, że warownia powstała z inicjatywy wojewody łęczyckiego, Mikołaja z Warzymowa Sokołowskiego, ponieważ ów człowiek nie sprawował w tym czasie tego stanowiska, a wieś znajdowała się wtedy w rękach rodziny Pomianów- Sokołowskich, której właśnie członkowie wymienieni są powyżej.

W roku 1597 Krzysztof Sokołowski (potomek fundatorów) sprzedał zamek bratankowi słynnego Stefana, kardynałowi i biskupowi warmińskiemu Andrzejowi Batoremu. Później obiekt zamieszkiwała Zofia Batorówna i Jerzy Rakoczy. W połowie XVII wieku zamek przejął kasztelan i wojewoda brzesko-kujawski Jan Szymon Szczawiński herbu Prawdzic, który rozbudował warownię. W późniejszych latach los nie oszczędzał zamku, zniszczyły go wojny, ubóstwo społeczeństwa w tym jego właścicieli, a w roku 1731 strawił go pożar. Jego ówcześni mieszkańcy - Gajewscy dokonali niewielkiego remontu i obniżyli dom mieszkalny o jedną kondygnację. Od połowy XIX wieku obniżony, kryty strzechą budynek podupadał w ruinę, pełniąc nadal funkcje gospodarcze, a miejscowa ludność rozbierała go, by wykorzystać jego cegły. W latach 1963 i 1971 obiekt zakonserwowano jako trwałą ruinę.

Zamek mieścił się na sztucznie usypanym kopcu, otoczonym wodą, miał kształt czworoboku o wymiarach: 38x40 metrów. Zbudowany był z cegły, a fundamenty były z kamieni, przy czym pierwotnie ceglane mury sięgały wprost do wody. W skład budowli wchodził mur obwodowy wysadzany przed kurtynę południową i ulokowany na jej osi kwadratowy budynek bramny, oraz dom mieszkalny znajdujący się w kurtynie północnej o szerokości 13 metrów. Posiadał on co najmniej osiem dużych izb mieszkalnych na dwóch, lub trzech poziomach.

W roku 1653 Jan Szczawiński przebudował zamek, przez co budowla straciła gotycki charakter. Poszerzono kopiec ziemny, wzniesiono górną, ośmioboczną nadbudowę budynku bramnego, przekształcono dom mieszkalny a ściany zewnętrzne pokryto tynkiem. W opisie warowni z pierwszej połowy XVIII wieku izby piętra domu określano jako: pokój karmazynowy, pokój marmurowy, sień i izbę wielką. Po obu stronach wieży bramnej wzniesiono budynki pomocnicze, a do wschodniej i zachodniej kurtyny dostawiono piętrowe krużganki arkadowe, zapewniające komunikację między piętrem głównego domu a nowymi budynkami i ulokowaną w wieży bramnej kaplicą. W roku 1650 i 1653 w elewację głównego domu i wieży wmurowano tablice fundacyjne

Do naszych czasów dotrwał obwód murów, fragmenty domu mieszkalnego do wysokości jednego piętra z widocznym podziałem wewnętrznym, oraz 18-sto metrowy fragment wieży bramnej. Na zamku prowadzone są prace. Ich najbardziej widocznym efektem jest nowy drewniany most nad dawną fosą, prowadzący do szczątków wieży bramnej. Istnieje koncepcja odbudowy warowni. Legenda głosi, że zamek połączony jest podziemnym korytarzem z warownią w pobliskich Borysławicach Zamkowych, w obecnym województwie wielkopolskim.
  • awatar J.K.: Besiekiery od dawna mam w planie. Fajne foto i wyczerpujący opis czyli trzeba w końcu to zrealizować. Bardzo fajny artykuł.
Pokaż wszystkie (1) ›
 

werewolf2010
 
Wieś jest położona około 3 kilometrów na wschód od Świnic Warckich. Miejscowość znana jest od 1392 r. Znajdowała się w posiadłości szlachty. Zachował się w niej dwór zbudowany w I połowie XIX wieku zlokalizowany w otoczeniu niewielkiej resztówki parkowej i lasu sosnowego. Sam dwór nie przedstawia większych wartości architektonicznych. Zwiedzając zabytki Ziemi Świnickiej warto tu jednak zajrzeć z racji, że w latach 1872-1877 mieszkała w dworku i tworzyła Maria Konopnicka. Z gusińskiego domu często wychodziła na samotne spacery po okolicy. Syciła wzrok pięknem krajobrazu, które przetrwało do dnia dzisiejszego. Odwiedzała chaty chłopskie. Opisała cmentarz w Grodzisku, w miejscowości położonej 2 km na północ od Gusina. Po rodzinie Konopnickich do dworku w czasie II wojny światowej przyjechała Zofia Ledóchowska, z domu Masłowska wraz z synem (najprawdopodobniej powiązana więzami rodzinnymi z św. Urszulą Ledóchowską).
Pokaż wszystkie (4) ›
 

 

Kategorie blogów