Wpisy oznaczone tagiem "Ciemno" (36)  

keylaa858
 
Wpis tylko dla właściciela minibloga
MakeUpYourLife:

Wpis prywatny. Może go zobaczyć tylko właściciel minibloga.

 

keylaa858
 
Wpis tylko dla właściciela minibloga
MakeUpYourLife:

Wpis prywatny. Może go zobaczyć tylko właściciel minibloga.

 

naswoim
 
Zagubiona mama: Ciemno jak nie wiem co! Czekamy już teraz na tatę i męża w jednym ;) Dzien minął szybko, efektywnie i  oby tak już do wieczora.
Podpowiedzice , jak macie poukładane dokumenty? Latami? Kategoriami ? czy może jeszcze inaczej? jak je przechowujecie?
  • awatar Zakątek Eli: Ja w segregatorach i czés© w teczkach. Mam posegregowane np.praca,zdrowie,opøaty,ubezpieczenia,faktury itp.
  • awatar myhome: Mamy teczki na umowy, pity, gwarancje i ogólnie pojęte 'mieszkanie' :) A Ty jak robisz?
  • awatar Zagubiona mama: @myhome: No ja własnie mam lekki bałagan. Ogólnie wszystko trzymam razem , co czasami powoduje u mnie złość i frustrację ,kiedy potrzebujemy jakiegos konkretnego dokumentu. no i własnie teraz mysle ,żeby podzielic i do teczek, każda teczka na co innego.
Pokaż wszystkie (3) ›
 

chiiii
 
Arvene:

Wpis tylko dla użytkowników pinger.pl

 

honiagno
 

Wpis tylko dla użytkowników pinger.pl

 

ringiding
 
Wpis tylko dla właściciela minibloga
Leszcz <3:

Wpis prywatny. Może go zobaczyć tylko właściciel minibloga.

 

czarnoczarna
 
need someone:

Wpis tylko dla użytkowników pinger.pl

 

zuzella96
 
Sennik na blogu to dobra sprawa, opiszę wam co mi się śniło w moim świadomym śnie.

A więc:

Znalazłam opuszczony dom w chaszczach, gdy do niego podeszłam zrobiło się ciemno, weszłam do pomieszczenia mieszczącego się przed schodami, oglądałam co leży na podłodze. Było ciemno i mrocznie, chciałam zajrzeć przez drzwi po prawej stronie gdzie była łazienka, lecz nie mogłam. Usłyszałam tylko ciche "ćiiiii..." które z każdą chwilą było coraz głośniejsze i głośniejsze. Cofnęłam się od drzwi w kierunku wyjścia ciągle patrząc w ich stronę. "ćiii... " było głośniejsze i zdawało mi się że przez te drzwi zaczyna ktoś wychodzić. Zaczęłam szybciej się cofać, aż w końcu zaczęłam biec w kierunku krzaków. Chciałam je przeskoczyć, ale zaplątały mi się w nie nogi. Przewróciłam się, przestraszona spojrzałam w kierunku drzwi w których zobaczyłam mężczyznę w czarnym płaszczu. na głowie miał czarny kapelusz a pod nim długie czarne włosy. Na rękach miał czarne rękawice, a jego twarz była blada z mocno zarysowanymi kośćmi policzkowymi. Miał wyraźnie podkrążone oczy a jego gałki oczne składały się tylko z białka. Jego wzrok był skierowany na mnie i ciągle powtarzał "ćiii... ". Wiedziałam że muszę do niego podejść, ale stchórzyłam. Wyrwałam się z chaszczy i uciekłam kilkanaście metrów od nich. Zrobiło się jasno. Ciągle patrzyłam w stronę domu. Wtedy z wielką prędkością podbiegł do mnie ten mężczyzna i nożem przebił mi serce. Obudziłam się, a raczej zerwałam się z ogromnym bólem w klatce piersiowej.

~To był mój kolejny świadomy sen, dokładnie wiedziałam co robię, zapamiętałam każdy szczegół. To było straszne i nie mogę doczekać się kolejnego takiego snu
Lubię jak śni mi się jakiś Koszmar. Koszmary są fajne...
:D

Wstawiam jeszcze rysunek domu łącznie z tym facetem.     |  
           \ /  tu jest
zuzella96.deviantart.com/(…)Sen-491251469…

~Mam nadzieję że "podobał" się wam mój sen ;)

Pozdrawiam!




Ćiiiii....
  • awatar CreepyMarshy ♥: jezu *-* mam ciary *-*
  • awatar ♥Top Monsterka♥(blog nieaktywny): Mi się ciągle śnią fantastyczne sny. Są w nich często dziwne budowle. Najczęściej jestem w nich na plaży lub w górach. I często są w tych snach czary! Ja takie sny lubie! XD
  • awatar ♥Top Monsterka♥(blog nieaktywny): A w ogóle to wiesz że za każdym razem jak śni się jakaś osoba to twarz którą ma już widzieliśmy kiedyś? W snach nigdy twarzy sobie nie wymyślisz. Np Twarz mężczyzny który gonił cię w jakimś śnie może być twarzą twojego sąsiada!
Pokaż wszystkie (4) ›
 

eeriedream
 
Eerie:
ba.jpg



ba3.jpg




Nie bez powodu książka Joanny Bator „Ciemno, prawie noc” została ogłoszona najlepszą powieścią roku 2013 i nagrodzona literacką nagrodą Nike. To historia przepełniona wieloma tajemnicami, które budują napięcie w czytelniku, nie pozwalając się przy tym nudzić. Razem z Alicją Tabor, główną bohaterką , odkrywamy rodzinne tajemnice, równolegle depcząc po piętach porywaczowi trójki dzieci. Ja odczuwam bardzo zmysłowo, to co przeżywają bohaterowie. Mało jest w tej książce dialogów, przeważają opisy, ale takie, które potrafią przenieś nas w zupełnie inny świat, do Wałbrzycha, do miejsca gdzie rozgrywa się dana akcja.

ba2.jpg


Ciekawym wtrąceniem do fabuły, są „BLUZGI” rozmowy na forum internetowym, które stworzyła autorka. Mogą się wydawać zbędne, ale tak naprawdę są bardzo wartościowe. Ukazują „internetowe społeczeństwo”, które nie posiada zahamowań, przepełnione jest nienawiścią i ludzką głupotą. Każdy rozdział buduje napięcie i chęć odkrycia mrocznej, przepełnionej bólem prawdy. Nie jest to powieść, która czyta się szybko, nie należy ona do banalnych, ale przecież książki nie są tyko po to, aby  je zaliczać. Tutaj chodzi, o coś bardziej złożonego. Obowiązkowo, trzeba zrobić sobie przerwę w niektórych momentach powieści, żeby móc to wszystko przetrawić, poukładać sobie w głowie i wrócić do rzeczywistości. Nie ukrywam , że dzieła Joanny Bator są wyjątkowe, przepełnione pięknie skonstruowanymi , wręcz poetyckimi  zdaniami, które urzekają swoim plastycznym charakterem. Nie chcę zdradzać do końca fabuły, bo trzeba ją odkrywać i poznawać samemu, żeby doświadczyć prawdziwych emocji. Nie można ją bezpośrednio zaliczyć do książek kryminalnych, chociaż ma w sobie dużo z tej literatury. Jest to mieszanina horroru i baśni. Kotojady, kociary i przede wszystkim historia Zamku Książ , nadają tej książce wręcz „bajkowego” charakteru. W dziele Joanny Bator  ukazana jest walka dobra ze złem, pokazując tak naprawdę, że warto jest o to dobro walczyć, choć czasami może się wydawać, że jest to walka z wiatrakami. Kotojady nigdy przecież nie znikną.
Wyjątkowej twórczości Joanny Bator nie da się opisać słowami, żeby zrozumieć fenomen tej książki, trzeba po nią po prosu sięgnąć.



ba1.jpg



ocena:
gwiazdki1.jpg



Eerie.
  • awatar miss attitude: Hej, świetna recenzja! Może podzielisz się nią z czytelnikami Pingerowego Klubu Książki? :)
Pokaż wszystkie (1) ›
 

panttera
 
Niedziela, 18 grudnia

Siadam na brzegu nie zaścielonego łóżka i biorę na kolana kota. Nerwowo drapię go za uchem, wpatrując się przed siebie. Siedzę w krótkich spodenkach i białym topie. Czuję dreszcz na nagich ramionach. Ilustruję wzrokiem książki od taty, stojące na półce naprzeciwko. Jest ich tak wiele! Zastanawiam się na którą mam dziś ochotę. Może „Dopóki mamy twarze” C.S. Lewisa? Lub coś z kolekcji Alice Kuipers? Wzdycham, stawiam kota na podłodze (który automatycznie wskakuje na parapet) i podchodzę do wysokiego regału, sięgającego pod sam sufit. Staję na brzegu dolnej szafki i sięgam po książkę Emily Giffin, stojącej na najwyższej półce. Dzwoni dzwonek do drzwi. Lekko tracę równowagę i upadam na podłogę. Teraz słychać pukanie. Podciągam kolana pod brodę i rozmasowuję uderzoną nogę. Ponownie rozlega się pukanie, dzwonienie, pukanie i dzwonienie. I tak przez kilka minut na zmianę. Podciągam się i idę lekko kulejąc do drzwi. Nie cierpię mojego życia. Jest tak bardzo trudne.
-Nic ci nie jest? - widzę Chłopaka Z Metra na progu moich drzwi.
-Co? - marszczę czoło.
-Przewróciłaś się?
-Być może - odpowiadam chłodno. Nie mam najmniejszej ochoty teraz na jego odwiedziny. I tak nigdzie z nim nie pójdę. Na j a k ą k o l w i e k  kawę.
-Daj spokój, Or. Przecież widzę - wskazuje palcem na czerwoną plamę na mojej lewej nodze, która powoli zaczyna robić się bordowa. - Kiedy to było? Masz lód? Trzeba to szybko obłożyć lodem… - mówi ciepłym i przyjemnym głosem, robiąc krok w moją stronę. Ja robię krok w tył, spoglądając mu w oczy. Nic nie mówię. - Chodź, pomogę ci.
Wchodzi do mojego mieszkania, a ja bez słowa poddaję się jego terapii. Siadam na kuchennym krześle i w milczeniu obserwuję jak chłopak klęcząc obok mnie, delikatnie przykłada lód do mojej nogi. Nie boli mnie. Czuję się dobrze. On mnie nie pociąga, jednak mimo to mogę teraz mu się uważnie przyjrzeć. Oddycha spokojnie, a jego tors powoli podnosi się i opada. Niemal mam wrażenie, że słyszę jego głośne bicie serca. Hmm to chyba moje serce. Moje serce bije aż tak głośno? Uśmiecham się lekko do siebie, spoglądając na swoją klatkę piersiową. Podnosi się i opada w szybkim tempie. Dotykam prawą dłonią serca i natychmiast wyczuwam jego szybkie bicie. Chłopak podnosi do góry głowę i spogląda najpierw na moją rękę, leżącą na sercu, a potem na moją twarz. Widzę u niego cień zawahania i niepewności. Uśmiecham się do niego.
-Źle się czujesz?
-Nie - odpowiadam z lekkim uśmiechem, a widząc jego pytającą minę, kontynuuję - Przyjemnie bije. W tak szybkim tempie. Spójrz - chwytam jego dłoń i przykładam na piersi, tam gdzie czuć serce. Mój oddech jest nie równy. Uważnie obserwuję jego twarz i wpatrujące się jego oczy w moją klatkę piersiową. Zastanawiam się o czym teraz myśli. Co chce. Czego pragnie. Czy mu się podobam. Czy jestem w jego oczach atrakcyjna i seksowna? Odchylam głowę lekko do tyłu i zamykam oczy. Czuję delikatne muskanie warg chłopaka na mojej dłoni, a potem na piersiach i obojczykach, czy mi się tylko wydaje? Nie chce teraz tego wiedzieć. Chcę trwać w tym jak najdłużej. Czuję ciepło, którego tak nienawidzę. Ale dobrze mi jest tak. Zatapiam ręce w jego zmierzwionych włosach, czując jak pieści mnie wokół ramion. Zapominam o mojej nodze i o tym, że miał mi ją schłodzić lodem.  Nachylam się w jego stronę i obejmuję za szyję. Całuje mnie lekko po nagich ramionach i dekolcie. Czuję pulsującą szybko krew w moich żyłach. Jest mi gorąco. Palą mnie miejsca, gdzie mnie całuje. Jego ręce dotykają moich gołych nóg, przesuwając się po wewnętrznych stronach ud. Podnosi moją koszulkę, dotykając zachłannie mojego brzucha. Całuje go, wędruje ustami w dół, muskając moje ciało kończące się przy zamku od krótkich spodenek. Oboje balansujemy na granicy, wiedząc, że wystarczy tak niewiele. Ściąga ze mnie ubranie i całuje po nagim ciele. Brakuje mi. Brakuje mi. Brakuje mi czegoś więcej. Zsuwam się szybko z krzesła na chłodną podłogę. Nachylam się nad nim i przywieram do jego ciała, swoim. Chwytam jego twarz w objęcie i mocno całuję w usta. Czuję słodki smak, który staje się dla mnie natychmiast pożądaniem. Chcę więcej. Pragnę więcej. Muszę mieć więcej. Zdobędę więcej. Całuję go nie zważając na nic. Nie obchodzi mnie moje życie i otaczający mnie świat. Pragnę teraz tylko jego. Chłopaka Z Metra, którego na dobrą sprawę nawet nie znam. Lecz liczy się teraz coś więcej. Co zaspokaja moje myśli. Znam jego ciało. I mam je przy sobie. Tutaj. Obok. Jego ciało jest teraz połączone wyjątkową mocą z moim- pożądającym i jego rozpalonym.
Czy nadal jestem samotna?

6.jpg


Nie wypowiadam się co do dzisiejszego rozdziału, czekam na wasze opinie.
Kolejny rozdział -> imię blondyna.
Tak bardzo fajnie, jest nanananananana.  :>

tumblr_lwgp0y4Nf61r71exgo1_500_large.jpg


Życzę Wam wszystkim pięknych i najlepiej spędzonych świąt, które będziecie pamiętać jeszcze na długo, jak mam nadzieję z radosnych powodów. ;* I aby nowy rok był pełen miłości i spełnionych marzeń i żeby każdy z was dotrzymał postanowień! ;)
Duuuużo dobrych imprez życzę, piękne!
Na ten świąteczny czas mam dla was pewną sentencję:
„Bo jeżeli miłość ma być treścią naszego życia, to trzeba pokochać. Wszystko.” Ks. M. Maliński

tumblr_mx34xwxFM01qcxdeho1_500.jpg
  • awatar *Etta*: Jeju świetne. Dziękuje za życzenia i nawzajem. Mam nadzieje, że następny jak najszybciej :)
  • awatar My imaginary world♥: WoW! Całkowicie mnie zaskoczyłaś O.O Rozdział jest cudowny! ;3 Dziękuję za życzenia i życzę Ci tego samego <3
  • awatar I'm Lovatic: Oo super. Nareszcie dowiem się jak ma na imię blondyn. Dziękuję za życzenia, życzę Ci tak samo radosnych świąt oraz szczęśliwego Nowego 2014 Roku <3
Pokaż wszystkie (25) ›
 

tasiablog
 

IMG_8452.JPG

Siema.! ;) Tak.! Nareszcie weekend. Ten tydzień szczególnie był dla mnie męczący, pełen sprawdzianów itd. Jednak wczorajszy dzień umiliła mi świadomość Mikołajków i tym samym urodzin mojej koleżanki. Na przerwie, razem dziewczynami  śpiewałyśmy jej "Sto lat" - mina innych uczniów na korytarzu: bezcenna :D Przedwczoraj byłam z wizytą u babci, gdzie również był mój brat. Popisywał się, jak to on "umie" stać na rękach. Po którejś nieudanej próbie kopnął w mojego laptopa i po jakimś czasie zorientowałam się, że ładowarka od niego się.... złamała. Tak, też tak myślę. Nie wiem co teraz zrobię, ale całe szczęście, że mam dostęp do komputera ^^ Dlatego mam możliwość podzielenia się z Wami moimi nowymi mikołajkowymi prezentami ;)

IMG_8390.JPG

IMG_8430.JPG

IMG_8432.JPG

IMG_8437.JPG

IMG_8444.JPG

IMG_8449.JPG

IMG_8456.JPG

IMG_8461.JPG

IMG_8470.JPG

ak widać AVON króluje i mimo mojego ostatniego wpisu o tej firmie już po pierwszym użyciu powyższych produktów jestem zadowolona. Jeśli chcecie zrobię Wam kiedyś takie "recenzje". :P Na pierwszej fotografii jest kubek termiczny jeśli ktoś by miał wątpliwości. Oprócz rzeczy ze zdjęć dostałam dużo słodyczy i dupereli do przegrychy. Po prostu kocham moją mamę ♥ Jeśli macie jakieś pytania odnośnie tych rzeczy piszcie w komentarzach :) Nie lubię robić zdjęć po zachodzie Słońca. Jednak muszę się do tego przyzwyczaić, że idę do szkoły - jest ciemno, wracam ze szkoły - jest ciemno.

Jaki kraj, taka noc polarna.

A Wy co dostaliście na Mikołajki.? ;>

INSTAGRAM: instagram.com/whatsupitstasia
LOOKBOOK: lookbook.nu/tasiaaa
BLOGSPOT: tasiablogg.blogspot.com/

Ciao.! ♥ TasiaBlog
  • awatar Piegusiak: ja na szczęście kończe lekcje przed 15 wiec jeszcze jest jasno ;)
  • awatar dor0tka: świetne prezenciory ;) bardzo fajne kolory szminek :)
  • awatar Kamila. ♥: super prezenty! :)
Dodaj komentarz ›/ Pokaż wszystkie (4) ›
 

audiobook-obyczajowe
 
Autor: Joanna Bator

Lektor: Anna Buczek  

Reporterka Alicja Tabor wraca do Wałbrzycha, miasta swojego dzieciństwa. Osiada w pustym poniemieckim domu, z którego przed laty wyruszyła w świat. Dowiaduje się, że od kilku miesięcy w Wałbrzychu znikają dzieci, a mieszkańcy zachowują się dziwnie. Rośnie niezadowolenie, częstsze są akty przemocy wobec zwierząt, w końcu pojawia się prorok, Jan Kołek, do którego w biedaszybie
przemówiła wałbrzyska Matka Boska Bolesna.

Alicja ma zrobić reportaż o zaginionej trójce dzieci, ale jej powrót do Wałbrzycha jest także powrotem do dramatów własnej rodziny: śmierci rodziców, samobójstwa pięknej starszej siostry, zafascynowanej wałbrzyską legendą księżnej Daisy i zamku Książ. Wyjaśnianiu tajemnicy Andżeliki, Patryka i Kalinki towarzyszy więc odkrywanie tajemnic z przeszłości Alicji.

W swojej najnowszej książce Joanna Bator nawiązuje do konwencji powieści gotyckiej. Nie po to jednak, by bawić czytelnika: w tym, co niesamowite, często ukryta jest prawda o nas, której na co dzień nie chcemy pamiętać.

Darmowy fragment publikacji możesz odsłuchać tutaj:
czytajnas.nextore.pl/(…)ciemno_prawie_noc_p83869.xm…

Więcej audiobooków z działu "obyczajowe", znajdziesz tutaj:
masz24.pl/audiobooki-obyczajowe.html
oraz tutaj:
audiobooki.masz24.pl/obyczajowe.html

--------------------------------------------------------------------------------------------------
Załóż konto w Nexto i oszczędzaj nawet do 80%.
czytajnas.nextore.pl/nexpressopremium.xml#lp_premium
--------------------------------------------------------------------------------------------------

Ciemno, prawie noc - audiobook.jpg
 

ebook-audio
 
Autor: Joanna Bator

Lektor: Anna Buczek  

Reporterka Alicja Tabor wraca do Wałbrzycha, miasta swojego dzieciństwa. Osiada w pustym poniemieckim domu, z którego przed laty wyruszyła w świat. Dowiaduje się, że od kilku miesięcy w Wałbrzychu znikają dzieci, a mieszkańcy zachowują się dziwnie. Rośnie niezadowolenie, częstsze są akty przemocy wobec zwierząt, w końcu pojawia się prorok, Jan Kołek, do którego w biedaszybie
przemówiła wałbrzyska Matka Boska Bolesna.

Alicja ma zrobić reportaż o zaginionej trójce dzieci, ale jej powrót do Wałbrzycha jest także powrotem do dramatów własnej rodziny: śmierci rodziców, samobójstwa pięknej starszej siostry, zafascynowanej wałbrzyską legendą księżnej Daisy i zamku Książ. Wyjaśnianiu tajemnicy Andżeliki, Patryka i Kalinki towarzyszy więc odkrywanie tajemnic z przeszłości Alicji.

W swojej najnowszej książce Joanna Bator nawiązuje do konwencji powieści gotyckiej. Nie po to jednak, by bawić czytelnika: w tym, co niesamowite, często ukryta jest prawda o nas, której na co dzień nie chcemy pamiętać.


Szczegóły publikacji:
czytajnas.nextore.pl/(…)ciemno_prawie_noc_p83869.xm…

Więcej audiobooków i innych publikacji znajdziesz tutaj:
masz24.pl/audiobooki.html
oraz tutaj:
czytajnas.nextore.pl/audiobooki_c1033.xml

--------------------------------------------------------------------------------------------------
Załóż konto w Nexto i oszczędzaj nawet do 80%.
czytajnas.nextore.pl/nexpressopremium.xml#lp_premium
--------------------------------------------------------------------------------------------------
Ciemno, prawie noc - audiobook.jpg
 

lol24
 
lol24.com: Nie oglądaj tego, gdy za oknem już ciemno! lol24.com/(…)nie-ogladaj-tego-gdy-za-oknem-juz-5761… # nie oglądaj #tego #gdy za oknem #już #ciemno
 

ebook-fantastyka
 
Autor: Evan Currie  

Korzystając z najnowszej technologii, umożliwiającej podróże międzygwiezdne, okręt badawczy „Odyseja” wyrusza w dziewiczy rejs. Lecz kosmos nie jest tak pusty, jak może się wydawać z perspektywy naszej planety. „Odyseja” trafia prosto w środek konfliktu między dwoma rasami. Załoga okrętu staje w obliczu śmiertelnie groźnego, bardzo potężnego i znakomicie wyposażonego przeciwnika. Dysponuje o wiele mniej zaawansowaną technologią, lecz musi sobie radzić za pomocą tego, co posiada. Ale czy podoła wyzwaniu? I jakie będą konsekwencje poczynań Ziemian? Czy odwaga, poświęcenie i ludzka inteligencja są w stanie zniwelować dystans cywilizacyjny?

Lasery, torpedy impulsowe, ataki i uniki, gonitwy myśliwców, krwawe starcia na powierzchni planety… Akty odwagi i poświęcenia. Wszystko to znajdziesz w pierwszej części cyklu stworzonego przez Evana Currie. Autor w doskonały, wręcz magnetyzujący sposób przedstawia dokładnie przemyślane uniwersum i świetnie prowadzi akcję, sprawiając, że trudno oderwać się od książki, a po zakończeniu ma się ochotę na więcej… i jeszcze więcej.


Pobierz i przeczytaj darmowy fragment:
czytajnas.nextore.pl/(…)odyssey_one__rozgrywka_w_ci…

Więcej ebooków z działu "fantastyka", znajdziesz tutaj:
masz24.pl/ebooki-fantastyka.html
oraz tutaj:
fantastyka.masz24.pl/

--------------------------------------------------------------------------------------------------
Załóż konto w Nexto i oszczędzaj nawet do 80%.
czytajnas.nextore.pl/nexpressopremium.xml#lp_premium
--------------------------------------------------------------------------------------------------
 

banzajpl
 
Wczorajszego wieczoru ogłoszono zwyciężczynię literackiej nagrody Nike 2013. W tym roku przyznano ją Joannie Bator za powieść pt. "Ciemno, prawie noc". W swojej książce autorka...
www.kultura.banzaj.pl/Joanna-Bator-laureatka-nag…
 

kamidin2
 
Wpis tylko dla znajomych
Jopi:

Wpis tylko dla znajomych

 

 

Kategorie blogów