Wpisy oznaczone tagiem "PODZIAL MAJATKU" (9)  

podzialrozwodowy
 
Podział Rozwodowy: PORADY EKSPERTA - UDZIAŁY W MIESZKANIACH

to wyrażona ułamkiem lub procentem wielkość udziału we współwłasności nieruchomości wspólnej, określona dla każdego samodzielnego lokalu położonego na danej nieruchomości gruntowej bądź budynkowej.  Wielkość tę określa się zarówno dla lokali wyodrębnionych jak i  samodzielnych lokali niewyodrębnionych, pozostających własnością dotychczasowego właściciela nieruchomości, co ma miejsce przy sukcesywnym wyodrębnianiu kolejnych lokali z nieruchomości.
Współwłasność nieruchomości wspólnej

Właściciel lokalu wyodrębnionego, z mocy prawa - art 3 ust. 1 ustawy o własności lokali - jest współwłaścicielem nieruchomości wspólnej, a także gruntu (lub współużtykownikiem wieczystym  gruntu). Powyższa zasada obowiązuje również dla samodzielnych lokali  niewyodrębnionych z nieruchomości wspólnej, należących do  dotychczasowego właściciela. Sytuacja taka powstaje w przypadku  sukcesywnego wyodrębniania z nieruchomości poszczególnych lokali. Udział  w nieruchomości wspólnej jest prawem nierozerwalnie związanym z prawem  własności lokalu i współwłasność ta nie może zostać zniesiona, dopóki w  danej nieruchomości występują lokale wyodrębnione. Można jednak dokonać   zmiany wysokości udziałów w nieruchomości wspólnej, umową, jeżeli taka jest wola wszystkich właścicieli lokali wchodzących w skład wspólnoty mieszkaniowej.

Wysokość udziału jest wyszczególniana w umowie sprzedaży lokalu (akcie notarialnym) oraz ujawniana w księgach wieczystych:  w księdze wieczystej nieruchomości macierzystej i księdze wieczystej  założonej dla lokalu wyodrębnionego. Wartość ta jest również  uwidoczniona w rejestrze gruntów jako udział we współwłasności gruntu.
Znaczenie udziału w nieruchomości wspólnej

Określony  udział w nieruchomości wspólnej ma istotne znaczenie praktyczne dla  właściciela lokalu. Dotyczy to takich zagadnień jak:

głosowanie na uchwałami jeżeli współwłaściciele - członkowie wspólnoty mieszkaniowej - nie  określili innego sposobu głosowania, w dużej wspólnocie mieszkaniowej,  głosowanie nad uchwałami odbywa się udziałami w nieruchomości wspólnej, a więc osoba posiadająca większy udział, posiada “większą siłę głosu"partycypacja w kosztach zgodnie z ustawą o własności lokali (art 12 ust. 2 uwl), współwłaściciele nieruchomości wspólnej partycypują w kosztach jej utrzymania oraz w innych nakładach na nieruchomość (ale także w dochodach  jeżeli występują), zgodnie z posiadanymi udziałami, dotyczy to zarówno  kosztów bieżącego utrzymania nieruchomości jak i ewentualnych remontów i innych nakładów na nieruchomość wspólnąpodatek od nieruchomości udział w nieruchomości wspólnej przekłada się także na identyczny  udział we własności gruntu (lub w użytkowaniu wieczystym), ma to  znaczenie m. in. w wysokości podatku od nieruchomości.


Zapraszam do kontaktu -
tel. 503 470 580
email. biuro@udzialy.com
 

podzialrozwodowy
 
Podział Rozwodowy: PORADY EKSPERTA - ZACHOWEK

Zachowek – forma ochrony interesów osób najbliższych spadkodawcy, którym przysługuje roszczenie względem spadkobierców, powołanych do dziedziczenia o zapłatę określonej sumy pieniężnej zwanej zachowkiem. Obowiązek ten powstaje w chwili śmierci spadkodawcy i należy do długów spadkowych. Ratio legis polega tu na wyjściu z założenia, że każdy człowiek w razie śmierci ma  moralny obowiązek pozostawienia choćby części majątku swym najbliższym, a  może się zdarzyć, że spadkodawca sporządzając testament pominie takie osoby. Zachowek zabezpiecza interesy osób najbliższych pominiętych przez spadkodawcę w testamencie.
Uprawnieni do zachowku

Podmioty uprawnione:

   zstępni;
   małżonek;
   rodzice spadkodawcy, jeśli byliby powołani do spadku z ustawy.

Wyłączenia:

   osoby uznane za niegodne;
   osoby, które zrzekły się dziedziczenia lub odrzuciły spadek przysługujący im z mocy ustawy;
   małżonek wyłączony od dziedziczenia w trybie artykułu 940 kc, czyli w  sytuacji, gdy spadkodawca wystąpił o orzeczenie rozwodu z winy małżonka  i żądanie to okazało się uzasadnione;
   osoby wydziedziczone przez spadkodawcę.

Osoby z pkt. 1 i 2 są traktowane jakby nie dożyły otwarcia spadku.

Spadkobiercy uprawnieni do zachowku: w sytuacji, kiedy ich udział w spadku nie pokrywa należnego im zachowku.

Powstanie roszczenia: roszczenie powstaje, gdy uprawniony nie otrzymał go w innej postaci, niż powołanie do dziedziczenia.
Zobowiązani z tytułu zachowku

   spadkobiercy powołani do dziedziczenia;
   osoby, na rzecz których spadkodawca ustanowił zapis windykacyjny;
   obdarowani darowizną doliczoną do spadku.

Wysokość zachowku

Wysokość zawsze określa się w oznaczonej kwocie pieniężnej, która zależy od:

   wartości całego spadku;
   wielkości udziału spadkowego, który przypadłby danej osobie przy dziedziczeniu ustawowym;
   czy uprawniony jest trwale niezdolny do pracy;
   czy uprawniony zstępny spadkodawcy jest osobą małoletnią.

Uprawnionemu, który jest trwale niezdolny do pracy, oraz małoletniemu  zstępnemu należy się 2/3 udziału spadkowego, który przypadłby mu przy dziedziczeniu ustawowym. Wszystkim pozostałym należy się ½ udziału   spadkowego, który przypadałby im przy dziedziczeniu ustawowym.
Dziedziczenie zachowku

Dziedziczenie roszczenia o zapłatę zachowku podlega szczególnej regule, wynikającej z art. 1002 Kodeksu cywilnego,  zgodnie z którą roszczenie z tytułu zachowku przechodzi na spadkobiercę  osoby uprawnionej do zachowku tylko wtedy, gdy spadkobierca ten należy  do osób uprawnionych do zachowku po pierwszym spadkodawcy.

W przypadku braku osób uprawnionych do dziedziczenia roszczenia o   zachowek, roszczenie w tym zakresie wygasa, nie powodując zwiększenia   uprawnień pozostałych osób uprawnionych z tytułu zachowku. W wyroku Sądu Najwyższego  z dnia 28 kwietnia 2010 roku (sygn. akt III CSK 143/2009) wyrażone  zostało stanowisko, że złożenie przez osobę zobowiązaną do zapłaty  zachowku oświadczenia o uznaniu długu,  wynikającego z obowiązku zapłaty zachowku, nie powoduje możliwości  żądania zaspokojenia tego roszczenia przez spadkobierców osoby  pierwotnie uprawnionej do zachowku[1].

W nauce prawa cywilnego podkreśla się wątpliwości, dotyczące zgodności art. 1002 Kodeksu cywilnego z Konstytucją[2].  Trybunał Konstytucyjny dwukrotnie wypowiedział się w zakresie   konstytucyjności przedmiotowej regulacji, a to w wyroku z dnia 8 czerwca  2011 roku (SK 14/10) oraz w wyroku z dnia 31 stycznia 2001 roku (P   4/99).
Zagadnienia szczegółowe

Odpowiedzialność uprawnionego do zachowku:

   za zachowek – zawsze ogranicza się do wysokości nadwyżki przekraczającej jego własny zachowek;
   za zapisy i polecenia – gdy uprawniony jest powołany do  dziedziczenia, wtedy jego odpowiedzialność za zapisy i polecenia  ogranicza się do wysokości nadwyżki przekraczającej wartość udziału  spadkowego, stanowiącego podstawę do obliczenia należnego uprawnionemu  zachowku.

Zmniejszenie zapisów i poleceń:

Spadkobiercy, obowiązani do zaspokojenia roszczenia z tytułu zachowku, mogą żądać stosunkowego zmniejszenia zapisów i poleceń:

   jeżeli spadkodawca nie zostawił żadnych wskazówek w testamencie, to zapisy i polecenia zostaną zmniejszone w stosunku do ich wartości;
   dalszy zapis i polecenie również podlegają stosunkowemu zmniejszeniu.

Zapraszam do kontaktu -
tel. 503 470 580
e-mail. biuro@udzialy.com
 

pustostan
 
Kupimy udziały w garażach, działkach, mieszkaniach, kamienicach, spadkach oraz zadłużone udziały, zajęte przez komornika, z hipoteką, mieszkanie z lokatorem oraz pustostany mieszkaniowe.

ZAPRASZAM DO KONTAKTU -
503 470 580
pustostan@udzialy.com
 

pustostan
 


Prawo rzeczowe – dział prawa cywilnego regulujący powstanie, treść, zmianę i ustanie prawa własności i innych praw do rzeczy  i zwierząt (w wyjątkowych sytuacjach także nie do rzeczy – np.  użytkowanie prawa). Prawo rzeczowe jest prawem bezwzględnym, czyli  skutecznym erga omnes – wobec wszystkich.

W Polsce kwestie związane z prawem rzeczowym reguluje księga druga kodeksu cywilnego – Własność i inne prawa rzeczowe – a także wiele ustaw szczególnych, np. ustawa o księgach wieczystych i  hipotece, ustawa o własności lokali, ustawa o zastawie rejestrowym i   rejestrze zastawów i inne.

Dla polskiego prawa rzeczowego charakterystyczne jest zamknięcie przez ustawodawcę katalogu praw rzeczowych – tzw. zasada numerus clausus praw rzeczowych: własność, użytkowanie wieczyste, użytkowanie, służebność, zastaw, hipoteka, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu.

Zapraszam do kontaktu -
tel. 503 470 580
email. pustostan@udzialy.com
 

udzialywgarazu
 


Oświadczenie woli  

Oświadczenie woli – pojęcie z zakresu prawa cywilnego oznaczające przejaw woli ludzkiej zmierzający do wywołania skutku prawnego w postaci powstania, zmiany, ustania stosunku prawnego. Oświadczeniem woli jest każde zachowanie człowieka wyrażające jego wolę  w sposób dostateczny. Może być złożone nie tylko na piśmie, ale także ustnie, jak również wyrażone przez gest. Definicja oświadczenia woli w prawie polskim została zawarta w art. 60 Kodeksu cywilnego.

Przejaw woli zostanie uznany za oświadczenie woli w sensie prawnym, jeśli zostaną spełnione następujące warunki:

   oświadczenie zostanie złożone w sposób swobodny, przymus fizyczny wyłącza oświadczenie woli, zaś przymus psychiczny stanowi wadę oświadczenia woli;
   oświadczenie będzie zrozumiałe, co oznacza, że przynajmniej w  drodze interpretacji można ustalić, jakiego rodzaju skutek prawny  chciał wywołać składający oświadczenie. Tu można wyróżnić:

   oświadczenia woli wyraźne, czyli złożone za pomocą mowy, pisma, powszechnie uznanych za zrozumiałe.
   oświadczenia woli dorozumiane, czyli złożone w inny sposób  niż powyżej, poprzez inne zachowanie, są one oświadczeniem woli, jeżeli w  danym kontekście sytuacyjnym to zachowanie pozwala odczytać wolę  podmiotu.

   oświadczenie zostanie złożone na serio, co oznacza, że  oświadczeniu woli musi towarzyszyć rzeczywista wola wywołania skutku  prawnego. Oświadczeniem woli nie na serio, jest takie oświadczenie,  które ze względu na okoliczności w jakich zostało złożone, nie może  zostać odczytane jako zmierzające do wywołania skutku prawnego.  Oświadczenia woli pozorne, a więc zmierzające do wywołania innego skutku  prawnego niż wynika z okoliczności, są oświadczeniem woli, choć  dotkniętym wadą.
______________________________________

Zapraszam do kontaktu -
tel. 503 470 580
email. kupie@udzialy.zgora.pl
 

udzialywmieszkaniu
 
Nieruchomość – jeden z rodzajów rzeczy w rozumieniu prawa cywilnego.

Nieruchomości piętra w Kodeksie Napoleona

Kodeks Napoleona poza nieruchomościami gruntowymi wyróżniał również odrębną własność pięter budynku. Na mocy przepisów intertemporalnych własność takich nieruchomości pozostała zachowana. Mogą więc na jego podstawie istnieć do dziś niepodzielone nieruchomości piętra.

Pojęcie nieruchomości w polskim systemie prawnym

Ujęcie prawa cywilnego
Zgodnie z art. 46 § 1 Kodeksu Cywilnego  (k.c.), „nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności”. Wyodrębnienie nieruchomości winno się odbyć pod względem prawnym (własnościowym) i fizycznym (w odniesieniu do gruntów – geodezyjnym).

Ujęcie wieczystoksięgowe
W myśl zapisów 24 ust. 1 ustawy o księgach wieczystych i hipotece - „nieruchomością jest część powierzchni ziemskiej, dla której urządzono księgę wieczystą’'. Fakt utworzenia dla nieruchomości odrębnej księgi wieczystej jest wymogiem formalnym jej wyodrębnienia. „Księgi wieczyste prowadzi się w celu ustalenia stanu prawnego nieruchomości”. Jednak, w ramach jednej księgi wieczystej mogą by ujawnione działki, które niekoniecznie muszą spełniać warunki określone w przytoczonym powyżej art. 46 § 1 k.c. Podstawą oznaczenia nieruchomości w księdze wieczystej są dane katastru nieruchomości.

Rodzaje nieruchomości w polskim systemie prawnym

Kodeks cywilny nie definiuje wprost jednego pojęcia nieruchomości, lecz wskazuje na trzy jej rodzaje. W myśl przytoczonej definicji cywilnoprawnej, nieruchomości dzielimy na:

nieruchomości gruntowe – "nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej    stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty),..."

nieruchomości budynkowe – "... budynki trwale z gruntem związane..., jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności."

części budynków (określane nieruchomościami lokalowymi) – "... części budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności."

Nieruchomości gruntowe

Podstawowym rodzajem nieruchomości są nieruchomości gruntowe (grunty) którymi są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności. Znajdujące się na nich i trwale z nimi związane budynki, inne urządzenia i rośliny, jak również prawa związane z własnością nieruchomości są częściami składowymi danej nieruchomości gruntowej. Mogą być przedmiotem odrębnej własności jako nieruchomości lokalowe. Paremia łac. superficies solo cedit oznacza, iż w razie sporu domniemywa się, iż budynek posadowiony przez osobę niebędącą właścicielem na cudzym gruncie należy do właściciela gruntu.

Od zasady tej istnieją wyjątki. Jako osobne od gruntu nieruchomości mogą zostać wyodrębnione budynki (nieruchomość budynkowa) lub części takich budynków (lokale - nieruchomość lokalowa) – w przypadkach i na zasadach określonych w odrębnych przepisach. Wtedy stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności. Z nieruchomościami budynkowymi i lokalowymi jest związana przymusowa współwłasność nieruchomości gruntowej, na której są posadowione właściwe budynki. W Polsce występują jedynie wyżej opisane nieruchomości.

Rodzaje nieruchomości gruntowych

Nieruchomość rolna
Szczególnym rodzajem nieruchomości gruntowej jest nieruchomość rolna. Kodeks cywilny definiuje pojęcie "nieruchomości rolnej", ale w tym przypadku mamy do czynienia ze sposobem użytkowania nieruchomości a nie jej rodzajem. To nie rodzaj nieruchomości decyduje o zakwalifikowaniu jej do nieruchomości rolnej, ale sposób jej użytkowania – "które są lub mogą być wykorzystane do prowadzenia działalności rolnej...". W polskim prawie istnieje kilka definicji nieruchomości rolnych. Najszerzej wykorzystywana jest definicja zawarta w ustawie o podatku rolnym. Również i pojęcie gospodarstwa rolnego jest definiowane w k.c i w ustawie po podatku rolnym w sposób różny.

Nieruchomość jako taka jest pojęciem szerokim i trudnym do zdefiniowania, stąd takie rozbieżności. Ponieważ w owych aktach definicję określają pewne kryteria, które muszą być spełnione, by mówić o takim lub innym rodzaju nieruchomości i owe kryteria nieco się zmieniają w zależności od tego do czego służy dana definicja.

Nieruchomości budynkowe

W polskim ustawodawstwie istnieje pojęcie nieruchomości budynkowej. Dotyczy ono pewnego stanu prawnego (a właściwie tytułu prawnego do gruntu), mianowicie prawa użytkowania wieczystego– prawo to jest prawem celowym, terminowym i odpłatnym i nie znajduje ono swego odpowiednika w ustawodawstwie krajów "starej Unii". Prawo użytkowania wieczystego dotyczy jedynie gruntu, który jest przedmiotem własności jednostek samorządu terytorialnego lub Skarbu Państwa. Zgodnie z Ustawą o gospodarce nieruchomościami nieruchomość zostaje oddana w użytkowanie wieczyste z jednoczesnym obowiązkiem wykupienia przez użytkownika wieczystego znajdujących się na tym gruncie budynków i urządzeń. Stąd owa nieruchomość budynkowa – ponieważ w przypadku nieruchomości oddanej w użytkowanie wieczystej mamy do czynienia z następującym stanem prawnym – grunt jest w użytkowaniu wieczystym natomiast budynki i urządzenia, będące jego częścią składową, stanowią własność użytkownika wieczystego, ponieważ musi on je wykupić w związku z objęciem gruntu w użytkowanie wieczyste. Mimo odrębnej własności gruntu i budynku nieruchomość posiada jedną księgę wieczystą, a jedynie w dziale drugim tej księgi zamieszcza się informację, że wpisy dotyczą użytkowania wieczystego.

Prawo to zostało wprowadzone pod koniec lat 60. w celu zwiększenia dynamiki rozwoju rynku nieruchomości mieszkalnych (zwiększenia podaży lokali mieszkalnych) głównie wielorodzinnych – poprzez zwiększenia ilości budowanych bloków mieszkalnych.

Podstawowe kwestie prawne użytkowania wieczystego reguluje kodeks cywilny oraz ustawa o gospodarce nieruchomościami. Odrębna własność budynków jest prawem związanym z prawem użytkowania wieczystego i nie może trwać po wygaśnięciu tego prawa.

Nieruchomości lokalowe

Następnym rodzajem nieruchomości są tzw. nieruchomości lokalowe – powstają one na podstawie ustawy o lokalu mieszkalnym. Nieruchomość lokalowa jest lokalem mieszkalnym (lub lokalem o innym przeznaczeniu), który w wyniku wyodrębnienia na zasadach określonych w ww. ustawie przekształca się w tzw. nieruchomość lokalową. By powstała własność nieruchomości lokalowej niezbędny jest wpis tej własności w księdze wieczystej. Wyodrębnienie wiąże się z koniecznością założenia księgi wieczystej i dokonanie w niej wpisu własności. Z własnością nieruchomości lokalowej wiążę się tzw. udział w nieruchomości wspólnej którą stanowi grunt i części budynku służące wszystkim właścicielom lokali. Współwłasność ta jest współwłasnością w częściach ułamkowych i jednocześnie przymusową, nie można żądać jej zniesienia póki trwa odrębna własność lokali. Do lokali mogą przynależeć pomieszczenia przynależne (komórki, strychy, garaże), choćby nie przylegały do budynku, ale muszą być umiejscowione na nieruchomości, której część składowa stanowi budynek, z którego wyodrębniono ów lokal.

Zakup nieruchomości

Umowa sprzedaży nieruchomości (w przeciwieństwie do ruchomości albo zwierząt) wymaga zachowania formy aktu notarialnego pod rygorem nieważności. Zakup nieruchomości w Polsce przez cudzoziemców wymaga zezwolenia ministra spraw wewnętrznych i administracji. Nie dotyczy to jednak zakupu mieszkań.



Zapraszam do kontaku -
tel. 503 470 580
email. biuro@udzialy.zgora.pl
 

udzialywmieszkaniu
 
Nieruchomość leśna – nieformalny termin stosowany w polskim systemie prawnym w oparciu o definicję lasu określoną w ustawie o lasach 28 września 1991 roku, jako grunt:

o zwartej powierzchni co najmniej 0,1 hektara, pokryty roślinnością leśną (uprawami leśnymi) – drzewami i krzewami oraz runem leśnym– lub przejściowo jej pozbawiony, który jest:

przeznaczony do produkcji leśnej,

rezerwatem przyrody lub częścią parku narodowego,

wpisany do rejestru zabytków

związany z gospodarką leśną, zajęty pod wykorzystywanie dla potrzeb gospodarki leśnej: budynki i budowle, urządzenia melioracji wodnych, linie podziału przestrzennego lasu, drogi leśne, tereny pod liniami energetycznymi, szkółki leśne, miejsca składowania drewna, a także wykorzystywany na parkingi leśne i urządzenia turystyczne.

  udzial, udzial w nieruchomosci, egzekucja, komornik, akt notarialny, notariusz, czy mozna sprzedac udzialy, kupie udzialy, gotowka

Zapraszam do kontaku -
tel. 503 470 580
email. biuro@udzialy.zgora.pl
 

udzialywdomu
 
Nieruchomość rolna - nieruchomość gruntowa, której grunty są lub mogą być wykorzystywane do prowadzenia działalności wytwórczej w rolnictwie, w zakresie produkcji roślinnej i zwierzęcej, nie wyłączając produkcji sadowniczej, ogrodniczej, oraz rybnej, leśnej i pszczelarskiej. Nieruchomości te są położone poza terenem miast i posiadają określoną przez ustawodawcę powierzchnię minimalną. Taka definicja nieruchomości rolnej zawarta jest w kodeksie cywilnym. Ustawa o kształtowaniu ustroju rolnego z 11 kwietnia 2003 roku zawęża tę definicję, wyłączając nieruchomości położone na obszarach przeznaczonych w planach zagospodarowania przestrzennego na cele inne niż rolne.


Uwaga!
Zadzwoń - 503 470 580
Adres e-mail - biuro@udzialy.waw.pl
 

udzialwnieruchomosci
 
Nieruchomość budynkowa – budynek, który na podstawie przepisów szczególnych nie stanowi części składowej nieruchomości gruntowej, lecz jest odrębnym od gruntu przedmiotem własności. Może powstać gdy użytkownik wieczysty wybuduje budynek na gruncie oddanym mu w użytkowanie wieczyste albo gdy użytkownik wieczysty nabędzie budynek przy zawarciu umowy o oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste.

Nieruchomość budynkowa zdefiniowana jest w art. 46 § 1 oraz art. 235 § 1 kodeksu cywilnego.
 

 

Kategorie blogów