Wpisy oznaczone tagiem "Popławski" (2)  

epartnerzy
 
„Miłość, sutanna i śmierć” Józefa Popławskiego to historia dwóch miłości, dwóch pokoleń, dwóch połówek jabłka, które prędzej czy później i tak się odnajdą. Napisało ją samo życie...

Olimpia i Włodzimierz poznali się w szkole, gdzie pracowali jako nauczyciele i pedagodzy. Aniela i Marek poznali się w szkole, w której się uczyli. Pierwszych połączył płomienny romans, drugich młodzieńcza miłość. Uczucie Olimpii i Włodzimierza wystawiono na wieloletnią próbę, a rozłąka spowodowana była II wojną światową i jej następstwami. Losy Anieli i Marka nie były tak dramatyczne, a separacja spowodowana latami nauki w innych miejscowościach tylko umocniła ich w przekonaniu, że są dla siebie stworzeni.

Mianownikiem łączącym wszystkich bohaterów jest wielka miłość, której doświadczyli. Nie sposób rozdzielić ich historii, choć każda z nich mogłaby stanowić materiał na osobną powieść. Piękno polskiej wsi, uroki romantycznego Paryża, walka powstańcza oraz walka o miłość – to główne składowe utworu „Miłość, sutanna i śmierć”. Nie brakuje tu również aspektów obyczajowych – życia i pracy na roli, wychowania dzieci czy wątku kleru, który w tamtych czasach odgrywał istotną rolę w życiu społeczeństwa. W powieści poruszono wiele problemów, z którymi i dziś boryka się wielu ludzi. Historia tych par jest bardzo odległa, ale zarazem ponadczasowa.

Promocja tylko 16 grudnia 2015 r. - sprawdź na stronie:
epartnerzy.com/okazja-dnia.xml

Poza promocją publikację znajdziesz na stronie:
epartnerzy.com/(…)milosc_sutanna_i_smierc__historia…

Książka w formacie EPUB (bez zabezpieczeń DRM) na PC, e-czytniki, smartfony i tablety. Możliwość pobrania PDF z poziomu Biblioteki (dla zarejestrowanych).

Darmowy fragment:
aspiracja.com/(…)milosc_sutanna_i_smierc_historia_d…

Miłość, sutanna i śmierć. Historia dwu miłości. Powieść - ebook.jpg


******
Więcej publikacji pod adresem:
epartnerzy.com
 

ligaswiata
 
Patrioci Polscy

Jan Ludwik Popławski (1854-1908) - Najstarszy z Ojców Założycieli polskiego ruchu narodowego (Popławski - Balicki - Dmowski) i jego wczesnego zarysu ideowo-programowego. Od studiów prawniczych na Uniwersytecie Warszawskim w konspiracji niepodległościowej, za co w 1878 roku został zesłany na Syberię.

W trzy lata po powrocie do Warszawy J.L. Popławski zakłada z kołem współpracowników pismo społeczno - polityczne i kulturalne „Głos” (1886). Na łamach „Głosu” Popławski zaczął rozpowszechniać swą koncepcję „przez lud dla narodu” oraz zasadę „podporządkowania interesom ludu interesów warstw odrębnych”. Wynikało to z zawodu z historycznej roli szlachty i odkrywania instynktu narodowego
w śpiącym olbrzymie - ludzie polskim. Także w „Głosie”, nie zapominając o ziemiach wschodnich, Popławski zwrócił jako pierwszy po setkach lat uwagę na konieczność aktywizacji polityki narodowej w stronę ziem piastowskich. Było to w tych czasach zupełną nowością.

W wyniku powstania Ligi Polskiej (1887) Popławski zostaje jej komisarzem krajowym. Już w 1893 r. we współdziałaniu z Romanem Dmowskim i Zygmuntem Balickim przekształcają LP - dotkniętą marazmem, tendencjami masońskimi i eklektyzmem ideowym - w Ligę Narodów. W 1894 roku Popławskiego znowu aresztują władze zaborczą zamykają go w warszawskiej Cytadeli za działalność patriotyczną. Po
opuszczeniu miejsca odosobnienia osiada nielegalnie we Lwowie, ponieważ wyszedł za kaucją i groziło mu ponowne uwięzienie.

Okres galicyjski (1896-1906) to imponującą aktywność Jana Ludwika Popławskiego na forum publicystyczno-wydawniczym i politycznym. Tam rozpoczął z Romanem Dmowskim redagowanie „Przeglądu Wszechpolskiego”, legendarnego periodyku, który postawił sobie za cel zasypywanie podziałów zaborowych i stanowych
(klasowych) między Polakami. Popławski ubolewał, że mamy „trzy
Polski i potrójnych Polaków”. Założył i kierował miesięcznikiem „Polak”, organem dla włościan i prowincji zaboru rosyjskiego (czas ukazywania 1896-1907), który kształtował w tym œrodowisku postawy narodowe, zajmując się też sprawami kultury, obyczajów, a nawet poradnictwem.

W 1901 r. Popławski powołuje do życia „Ojczyznę”, rodzaj mutacji „Polaka” dla zaboru austriackiego. W samym Lwowie redaguje pierwszy dziennik narodowo-demokratyczny
„Wiek XX” (1901-1902), a następnie staje się czołowym piórem dziennika o tej samej orientacji - „Słowa Polskiego”.

Wymieniony czas to również ożywiona działalność J.L. Popławskiego na niwie polityki narodowej. Był twórcą pierwszego programu Stronnictwa Narodowo-Demokratycznego, projektowanej jeszcze wtedy partii w zaborze rosyjskim. SND działało później w trzech zaborach, Popławski tworzył struktury Stronnictwa w Galicji (1904), pełniąc jednocześnie w latach 1893-1906 funkcję członka Komitetu Centralnego Ligi Narodowej. Warto przypomnieć, że Liga Narodowa miała charakter tajny, z kolei SND działało jawnie. Przyszła Polska, według Popławskiego, miała mieć wschodnie granice z 1772 r. (choć nie wykluczał ich ograniczenia), z centrum w postaci Kongresówki i Galicji, zaś na zachodzie zjednoczyæ w Ojczyźnie Prusy Zachodnie, Wielkopolskę i Górny Śląsk, nie zapominając o Prusach Wschodnich z Królewcem.

Do Polski powinno też naleć Opole. Polityka wewnętrzna miała się
opierać na wzmocnieniu żywiołu narodowego, m.in. poprzez spolszczenie bratnich ludów słowiańskich Ukraińców i Białorusinów oraz kulturowo związanych z polszczyzną Litwinów. Poza tym Popławski dopuszczał w zasadzie asymilację tego żydostwa, które się go szczerze wyrzeknie i przyjmie kulturę polską. Stanowiło to swoiste marzenie, wynikające z demokratyzmu tamtej epoki.

W 1906 r. Jan Ludwik Popławski przybył na stałe do Warszawy,
a to na prośbę startującego do rosyjskiej Dumy Romana Dmowskiego. Antyrewolucyjne wystąpienia związanych z endecją robotników (1905-1907) uczyniły ów przyjazd możliwym. Popławski reprezentował wraz ze swym obozem linię prorosyjską. W stolicy redagował jeszcze z Panem Romanem pozyskany przez ruch narodowy dziennik
„Gazetę Polską”. Jednakże Popławski, ciężko chory i osłabiony,
zmarł 12 marca 1908 r. Roman Dmowski uważał Jana Ludwika Popławskiego za swego mistrza.
 

 

Kategorie blogów