Wpisy oznaczone tagiem "dżihad" (5)  

miedzyinnymi
 
Wpis tylko dla właściciela minibloga
.:Gośka:.:

Wpis prywatny. Może go zobaczyć tylko właściciel minibloga.

 

nietereska
 
Dabiq - propagandowy magazyn terrorystycznej organizacji Państwo Islamskie, w najnowszym numerze podaje podstawowe powody, dla których islamiści NIGDY nie zaprzestaną z nami wojować. Lewactwo nikogo nie czyni bezpiecznym.

Zapraszam po więcej szczegółów do mojego artykułu:
pl.blastingnews.com/(…)szesc-powodow-dlaczego-islam…
CoygcVsWYAE2sCd.jpg
 

nietereska
 
W ich telefonach i tabletach ujawniono duże ilości zdjęć i nagrań wideo o makabrycznej treści. Materiały te zawierają sceny torturowania ludzi (dorosłych i dzieci) oraz utrwalono na nich rozczłonkowane szczątki ludzkie - odcięte głowy, ręce i nogi.

Więcej informacji znajdziecie w moim artykule:
pl.blastingnews.com/(…)islamisci-w-europie-zyja-za-…
imigranci w tempelhof.jpg
 

nietereska
 
Przestępcy z Państwa Islamskiego i innych powiązanych organizacji zamierzają dotkliwie kąsać i szarpać ciało Europy bez uprzedzenia i bez znieczulenia. Ich działania będą przybierały na sile prawdopodobnie tak długo, jak długo Europejczycy nie sięgną po broń.

Więcej w moim artykule:
pl.blastingnews.com/(…)czy-obserwujemy-poczatek-woj…
hotel w bamako, mali.jpg
 

zainab
 
Niedawno ktos zapytał mnie coś na temat dżihadu- świetej wojny, która czesto jest źle rozumiana. Ludzi interpretuja ja jako wojne fizyczna, zbrojna czesto nawet terroryzm. Jakie jest znaczenie dżihadu w świetym Koranie?

"Wiernymi są tylko Ci, którzy uwierzyli w Boga (Allaha) i Jego Posłańca- potem nie mieli wątpliwości- i walczyli swoimi majątkami i swoimi osobami na drodze Boha" (Koran 49:15)

Dżihad jest islamską instytucja która jest na szeroką skale źle rozumiana. Niemuzułmanie ze strachem nawiązują do niego jako islamskiej praktyki, ktorej celem jest "Święta Wojna" przeciwko wszystkim niewierzącym, aby przeszli oni na islam badź umarli. Dla człowieka z zachodu słowo "dźihad" jest synonimem jak wspomniałam "terroryzmu" a islam jest religią "wojowniczą/bojową". Jednym z zarzutów przeciwko założycielowi Ruchu Ahmadiyya jest to, że on odwoływał się do doktryny dżihadu.
W tym poście zechcę wyjaśnić prawdziwe znaczenie "dżihadu" w Islamie, jako nauki Świętego Koranu i praktykowanej przez proroka Mahometa (niech Pokój bedzie z Nim) i jego Towarzyszy a także obietnicę Mesjasza która ma być jego odzwierciedleniem w naszych czasach.

Słowo "dżihad" pochodzi od słowa "jahd" albo "juhd" którego znaczenie wyjaśnia Imam Raghib jako zdolność, wysiłek lub też siłę a "jihad" (dżihad) i "mujahida" znaczą wysilać się w odpieraniu wroga. Dalej mówi (Imam Raghib):
"Dżihad może być trzech rodzajów, pokładanie wysi łku aby zwalczać/zmagać się z:
1.widzialnym wrogowiem
2.Szatanem
3.samym sobą"

W szerszym sensie dżihad znaczy  dążenie z całej swojej mocy i umiejętności aby trwać duchowo na drodze Allaha i robieniu tego co możemy najlepszego w gloszeniu wiadomości Islamu innym.
To jest dżohad, który muzułanin "nosi" dla Islamu przez całe swoje życie.
Kiedy (słowo to) użyte w zwęzonym znaczeniu co do walki z widzialnym wrogiem, dżihad oznacza walkę TYLKO w samoobronie, kiedy to inicjatywa, atak jest podjęty z drugiej strony.

Pozwólmy sobie rozważyć sens słowa użytego w Koranie wersie 69 z rozdziału 29 (księga "Pająk"):

“A tych którzy walczyli w naszej sprawie my z pewnością poprowadzimy na Nasze drogi. Zaprawdę, Bóg jest z czyniącymi dobro!”


Podobne zalecenie/treść pojawia się w 22:78:

“I bądźcie gorliwi w walce za sprawę Boga gorliwością, na jaką On zasługuje! On was wybrał i nie uczynił żadnej trudności w waszej religii, religii waszego ojca Abrahama. On nazwał was muzułmanami niegdyś i obecnie, aby Posłaniec był świadkiem dla was i abyście wy byli świadkami dla ludzi. Odprawiajcie więc modlitwę! Dawajcie jałmużnę! I trzymajcie się mocno Boga! On jest waszym Panem! Jakże to wspaniały Pan! Jakże to wspaniały Pomocnik!”



Dżihad nawiązuje tutaj (jihad bil nafs) do duchowego wysiłku nad kontrolowaniem swoich słabości i złych skłonności oraz próbowaniem wzrastać w dobrych uczynkach w nawiązaniu do osiagania bliskości z Allahem.
Uważam tą formę dżihadu przeciwko samemu sobie za prawdopodobnie najcięższą ze wszystkich innych. Mogłoby by być wystarczająco łatwo gdyby dżihad oznaczał tylko obronę Islamu przez walkę przeciwko wrogowi mającemu na celu eksterminację muzułanów przy każdej okazji. Ale być bez stale zajętym walką z wewnętrznymi demonami, mieć się na baczności przeciwko wszystkim pokusom i chciwości i nigdy nie pozwalać sobie na odpoczynek nawet na moment. Kiedy wierzący szczerze próbuje oczyszczać swą duszę i prosi o pomoc swojego Stwórcę. znajduje Go i wtedy Bóg wspiera go w wysiłku.

Pozwólmy sobie spojrzeć na zalecenie/nakaz z Koranu a mianowicie na "jihad-bil-saif" albo dżihad z mieczem, który jest najczęstszym rozumieniem znaczenia dżihad. Biorąc pod uwagę okoliczności według których pierwszym dozwoleniem walki jest być wierzącym.
Muzułmanie cierpliwie znosili najbardziej bezlitosne prześladowania z rąk "Quraysh" (dominującego w tamtym czasie plemiona) przez 13 lat w Mekce. Ucieczka do Medyny jeszcze bardziej robuchała ogień gniewu owego plemiona kiedy to muzułanie przestali być w ich zasiegu. Indywidualne prześladowania nie były już możliwe więc powstał plan całkowitej zagłady muzułmanów jako nacji. Mogli więc albo ich unicestwić bądź też zmusić do zrezygnowania z wiary. W tych okolicznościach pojawiła się pierwsza zgoda do walki w wersetach 39 i 40 rozdziału 22 w którym czytamy:

“Wolno walczyć tym, którzy doznali krzywdy- Zaprawdę Bóg jest wszechwładny by im udzielić pomocy!- i tym, którzy zostali wypędzeni bezprawnie ze swoich domostw jedynie za to, iż powiedzieli "Pan nasz- to Bóg!" I jeśliby Bóg nie odepchnął ludzi, jednych przy pomocy drugich, to zostały by zniszczone klasztory i kościoły, miejsca modlitwy i meczety, gdzie często wspomina się imię Boga. Bóg pomoże z pewnością tym, którzy Jemu pomagają. Zaprawdę, Bóg jest Mocny, Potężny!”



W rzeczy samej walka z takim czystym motywem aby ustanowić prawo do religijnej wolności była prawdziwym dżihadem.
Drugi werset dający pozwolenie muzułmanom na walkę jest następujący:

"Zwalczajcie na drodze Boga tych, którzy was zwalczają, lecz nie bądźcie najeźdźcami." (2:190)

Tutaj znowu warunek jasno sprowadza się do tego, że muzułmanie nie mogą być pierwszymi, którzy atakują. Muzułmanie w tamtych czasach musieli walczyć-stało się to nawet ich obowiązkiem- ale tylko przeciwko tym którzy walczą przeciwko nim. Agresja była całkowicie zakazana. Słowa "fi sabili-llah" (w imię Allaha) są często źle rozumiane przez większość zachodnich pisarzy jako propagowanie i rozprzestrzenianie Islamu siłą, kiedy nic nie może być dalsze od prawdziwego znaczenia odkąd to muzułmanie nie walczyli by zmusić innych do Islamu ale byli zwalczani aby zmusić ich do wyrzeczenia się wiary. Co więcej wers 256 z rozdziału 2 który mówi:

“Nie ma przymusu w religii”



był objawiony po daniu pozwolenia do walki (w obronie oczywiście) co znaczy, że walka nie ma żadnego związku z głoszeniem o religii.
Piąty werset rozdziału 9 jest błędnie nazywany przez niektórych ludzi "wersetem miecza". To tak jakby stali za tym niewierzący. Zgubienie prawdziwego znaczenia bierze się z wyrywania słów z kontekstu a znaczenie jest oddawane w inny sposób, na jaki cały kontekst tak naprawdę nie pozwala. Słowa tego wersetu to:

“A kiedy miną święte miesiące, wtedy zabijajcie bałwochwalców, tam gdzie ich znajdziecie, chwytajcie ich, oblegajcie i przygotowujcie dla nich wszelkie zasadzki! Ale jeśli oni się nawrócą i będą odprawiać modlitwę i dawać jałmużnę, to dajcie im wolną drogę. Zaprawdę Bóg jest przebaczający, litościwy”



Jest to przekonywujące, że ten wers oferuje niewierzącym wybór pomiędzy mieczem a koranem. Nic nie jest dalsze od prawdy jak tytuł tego rozdziału ("Skrucha") i otwierające wersety pokazują.
Muzułmanie to gwarantowana "nietykalność" dzięki zawartym umowom. Bałwochwalcze plemiona łamały owe zobowiązania z muzułmanami i zapowiadali im zagładę kiedy tylko nadażała się taka okazja. Zalecenie w 5 wersecie do prowadzenia walki jasno odnosi się do walki z OWYMI bałwochwalcami, którzy wciąż zrywali umowy z muzułmanami i jasne było że te były wyjątki dla bałwochwalczych plemion które trzymały sie zawartych traktatów i szukały ochrony u muzułmanów.
Werset 5 nie był dla tych plemion bo mieli inne wierzenia ale DLATEGO ŻE ŁAMALI ZAWARTE m.in. POKOJOWE TRAKTATY z muzułmanami i atakowali ich bez przrwy.
NIGDZIE Koran nie daje muzułmanom pozwolenia na rozpoczęcie niesprowokowanej wojny przeciwko całemu światu. A kiedy wojna jest rozpoczęta raczej powinni jej zaprzestać dzięki także zapisanym w Koranie warunkom.

"I zwalczajcie ich aż ustanie PRZEŚLADOWANIE i religia będzie należeć do Boga. A jeśli oni się powstrzymają to WYRZEKNIJCIE się wrogości, oprócz wrogości przeciw niesprawiedliwym!" (2:193)

Słowa "religia powinna być tylko dla Allaha" są czasem źle zinterpretowane jako znaczenie że wszyscy ludzie powinni akceptować Islam. To niezrozumienie jest zaraz rozwiane dzięki porównaniu z innym wersetem, który zawiera podobne słowa.

“Zwalczajcie ich aż nie będzie już buntu i religia w całości będzie należeć do Boga, a jeśli oni się powstrzymają to zaprawdę Bóg widzi jasno co czynicie”



To jasno pokazuje, że oba wyrażenia "religia powinna być tylko dla Allaha" oraz "wszystkie religie są dla Allaha" mają te same znaczenie, że religia to sprawa pomiędzy człowiekiem a jego Bogiem, w którą nikt nie powinien ingerować. Ta nauka była popierana przez Proroka Mahometa (Pokój Niech Będzie Z Nim) który dał pełną wolność religii dla ludzi, których którzy zostali opanowani. Dobrze znanym przykładem jest okazja konkursu w Mekce.

Daleko od bycia wojowniczą religią, Islam jest kochającą pokój religią, dzięki której muzułanie cieszą się zaakceptowaniem pokoju nawet w środku wojny jeśli wróg chce negle pokoju.

“A jeśli oni skłonią cię do pokoju, to i ty się ku niemu skłoń i zaufaj Bogu!”



Pokój był nawet zalecany kiedy szczerość wroga może być wątpliwa i był silny powód aby wątpić w intencje arabskich plemion którzy nie przywiązywali żadnej wagi do zobowiązań i umów. Prorok był zawsze gotowy do pokoju, nawet jak podczas okazji rozejmu Hudaibiya kiedy to zgodził się go zawrzeć jako przegrana strona- mimo że nigdy nie był tak naprawdę po stronie przegranych - i akceptująć warunki wg których On i Jego Kompanii potrakotwani byli jako poniżenie także dla Islamu. To przypomnienie praktyk Proroka (Pokój Niech Będzie Z Nim) w całym Jego życiu kiedy to nigdy nie poprowadził żadnego ataku na inne plemię.
Tak więc nacisk Ruchu Ahmadiyya na punkt, że miecz nie ma nic do czynienia z propagandą Islamu, doprowadził wielu ludzi do wiary, że Ahmadiyyat odwoływał się do dżihadu. Wierzył on, w każde słowo zawarte w Koranie. Kiedy doktryna dżihadu tworzy całość Koranu jak mógł Ahmadis ją podważyć.

Wyobrażenie dżihadu jako walce przeciwko wsyzstkim niewierzącym zostało stworzone przez chrześcijan, propagujących oszczerstwa na temat islamu a także kryminalistów i terrorystów wykorzystujących błędnie wersy Koranu i podając się za prawdziwych muzułmanów.
Założyciel Ruchu Ahmadiyya powiedział w jednym ze swoich poetyckich wersów:

“Włożcie tą ideę dżihadu do swych umysłów. O przyjaciele. WOJNA I ZABIJANIE W IMIĘ RELIGII JEST TERAZ ZABRONIONE”



Hazrat Mirza Sahib wyjaśnił, że walka w Islamie była dozwolona tylko w samoonronie albo żeby ustabilizować wolność religijną.

Oby Allah miał litość nad nami i dał nam siłę do walki przeciwko nam samym aby zwyciężyć nasze słabości i złe skłonności oraz aby wypełnić nasz obowiązek do ponoszenia Wielkiego Dżihadu. Ameen.

  • awatar fahisha: Wersy medynskie zostały anulowane przez mekkańskie.
Dodaj komentarz ›/ Pokaż wszystkie (1) ›
 

 

Kategorie blogów