Wpisy oznaczone tagiem "dwa światy" (8)  

powiesci
 
ognisty-podmuch.pinger.pl
nimfa 2.jpg


“Ognisty Podmuch Wilgotnej Ziemi”


Nimfa, to istota będąca opiekunką lasu. Dba, by harmonia tego miejsca nigdy nie została zachwiana, szczególnie przez ludzi, którym wiecznie wszystkiego jest za mało. Co się stanie z lasem, gdy jego pani zniknie?

Ciekawa bardzo obrazowa historia, pisana poetyckim językiem. Bohaterka powieści wydaje się być godną władczynią, a zarazem bardzo ograniczoną emocjonalnie istotą. Opowieść bardzo wciąga, a jej jedynym minusem jest natłok błędów oraz literówek...

“Co to jest miłość”


Pewnego dnia Chihiro zostaje wezwana na "dywanik" do swojego szefa. Zresztą jako nie jedyna, bo przed nią zdążyło już być tam dużo innych dziewczyn z jej pracy. Co gorsza, każda miała nietęgą minę po spotkaniu z pracodawcą. Z duszą na ramieniu wchodzi do biura dyrektora, spodziewając się wszystkiego, jednak nie tego. Co gorsza, konsekwencje jej  odpowiedzi nie są spełnieniem jej marzeń... ale czy na pewno?

Opowiadanie rozbawiło mnie do łez. Uwielbiam relacje pracodawca pracownik, szczególnie w tym wykonaniu. Burzliwy (a nawet lodowcowy) romans z wieloma przeciwnościami przypadł mi do gustu. Jedyne czego bardzo żałuje to błędy, literówki i obrażona klawiatura autorki... zdecydowanie potrzebuje, albo nowej klawiatury, albo porządnego(albo i nie) edytora, który przynajmniej niczym Word poprawił najbardziej rażące błędy.
PS: Uwaga opowiadanie dla dorosłych

inny-swiat-inne-zycie-iinni-ludzie.blog.pl/

Nie ma to jak uciekać przed pościgiem, który jak cię dorwie to pozbawi życia. I jest to pewne, bo jest się niewygodnym dla nich światkiem. Tak... a do tego na w półmartwym trafić do innego świata, gdzie nikt cię nie rozumie, a ty nie rozumiesz ich...
Pomimo tylko sześciu rozdziałów, bardzo przyjemnie mi się czytało(nawet nie było dużo błędów) i mam nadzieje, że autorka kiedyś wróci do tego opowiadania :D

utracone-dusze-nieznanych-gwiazd.blogspot.com/

A teraz coś specjalnego tak powyższy blog jest kopalnią opowiadań tej autorki. Szczególnie podobała mi się historia Agehy. Uważam, że tam znajdują się najwspanialsze dzieła Ognistej, ale by nie psuć wam niespodzianki, musicie zajrzeć sami i koniecznie wszystko przeczytać! :D
motyle-grafika.jpeg

PS: Gdyby były jakieś niejasności, lub błędy myślowe(nie pasujące do opowiadań) dajcie znać, bo powoli zaczynają mi się mieszać historię :D
  • awatar Za jakie grzechy,dobry Boże!?: Tyle pomysłów w tym internetach!
  • awatar Chrisos_recenzje opowiadań: Co nie? Ale nie macie pojęcia jak ciężko znaleźć odpowiedni art. Żałuje, ze nie znam się na grafice... i tak ta nimfa tutaj jest efektem mojej improwizacji graficznej z kolorami... jak widać wyszła bardzo... zielona XD
  • awatar gość: Jestes zajebista w opusach czuje sie zaszczycona ze ci sie chcialo czytac i opisywac zas te grafiki sa zajebiste i oddaja w pelni to co ja widze kiedy pisze... dziekuje ci z calwgo serduszka :-*
Dodaj komentarz ›/ Pokaż wszystkie (16) ›
 

powiesci
 
zamek1989.pinger.pl
zameczek.jpg


Dawno dawno temu żyła złota smoczyca kochająca ludzi i posiadała niesamowitą moc... sorki to nie ta bajka Julia jest nastolatką, która przeprowadziła się do nowego miasta. Jak to w życiu bywa, oprócz kochającej matki, ma ojca, którego kocha, a zarazem nienawidzi. To przez jego pracę już po raz kolejny musiała zmienić szkołę i zacząć wszystko od nowa.
Do tego wszystkiego, obwiniała go za stratę przyjaciół, zdradę jej matki i wszystko co szło w ich życiu źle. Jak to nastolatka, ma temperament godny lwa i już pierwszego dnia(wprawa) zdobywa przyjaciółkę i zrównuje z błotem klasowego komika, a zarazem obiekt pożądania połowy żeńskiej populacji liceum. W ten oto sposób zyskuje wroga, ale czy na pewno? Szybko okazuje się, że dziewczyny w szkole wcale nie mają takiego złego gustu do facetów... Jednak jak zareaguje gdy odkryje sekret Julii? I czy dziewczyna zdoła udźwignąć swoje przeznaczenie, które zgotuje jej taniec na krawędzi ostrza?

Historia jest lekka i przyjemna dla oka i duszy. Akcja jest spójna, w niektórych momentach mocno zaskakująca. Jednak wszystko tworzy wspólną całość, przez co czytelnik się nie gubi. Rozdziały są długie i sycące, a opowieść mocno wciąga. Serdecznie zapraszam do przeczytania. W szczególności osoby lubiące fantastykę.    

fire-angel-wallpaper.jpg
  • awatar Za jakie grzechy,dobry Boże!?: IWO?! A-Ale on jest mój!!!
  • awatar zamek1989: tak się patrze i nie wierze O_O ooo dziękuje bardzo za tak miłe słowa pod tytułem mojego opowiadania:) zarumieniałam sie aż:)
  • awatar Dahilia: Idealnie opis odzwierciedla opowiadanie
Dodaj komentarz ›/ Pokaż wszystkie (6) ›
 

powiesci
 
seiti1008.pinger.pl
art-красивые-картинки-Azrael's-Wrath-1006318.jpg


“Asima”


Shana nie wyróżnia się niczym, owszem urody jej nie brakuje, jednak z całą pewnością nie wybija się niczym nadzwyczajnym. Do tego jest bardzo samotna. Jej bliscy nie żyją, a chłopak, z którym mieszka, odkąd zmienił pacę pojawia się w domu okazjonalnie, przez co Shana wiecznie jest sama. Rutyna codzienności z każdym dniem odbiera jej cząstkę siebie, a myśli zalewa fala wątpliwości co do jej związku... i nie tylko, bo zaczynają nawiedzać ją sny. Jednak szybko się okazuje, że ich bohaterowie, są jak najbardziej prawdziwi. Co gorsza są bogami i twierdzą, że ona jest jedną z nich.

Oto coś dla miłośników nagłych zmian akcji i fantastyki, przyprawiających o rumieńce. Jeśli kochanie książki i zwykle nie możecie się doczekać następnego rozdziału, to gorąco polecam, bo owe opowiadanie podchodzi ilością pod dobrej jakości książki. Polecam czytać od początku i rozkoszować się stopniową przemianą bohaterów i pełnych przeżyć przygód bogini, która ma w przyszłości zostać jedną z najpotężniejszych istot we wszechświecie.

“Córka Cesarzowej”


Druga część "Asimy" skupiająca się bardziej na nowym pokoleniu bogów. Moje serce podbiła wielowymiarowość bohaterów i ich ciągły rozwój. Warto też nie zapominać o pełnych grozy opisach tortur oraz przysparzających szybszego bicia serca chwil między kochankami.  

“Droga, którą podążę”


Na świecie nie istnieje coś takiego jak zbrodnia. Ludzie nie mordują się nawzajem, a świat sięgnął szczytu swojej indywidualności. Jednak to tylko złuda, gdyż policja zataja wszystkie morderstwa i na swój sposób kara przestępców. Poznaj Kirati i Nicka, dwójkę policjantów, którzy rozwiązują zagadki zbrodni. Jednak czy ich stosunki pozostaną jedynie na tle zawodowym? I jaką tajemnice skrywa pan doskonały?

“Smocza krew”


Opowieść o służącej zakochanej po uszy w generale, a zarazem przyjacielu swojego władcy. Jak się okazuje miłość dziewczyny jest odwzajemniona i mężczyzna się jej oświadcza. Jednak władcy się to nie podoba. Co zrobi by zażegnać ich związek? I jakie okażą się tego konsekwencje?

Polecenie od livli5.pinger.pl
Seiti.jpg


“A więc wszystkich fanów ostrej jazdy zapraszam do powyższego parku rozrywki. Prosimy usiąść wygodnie, zapiąć pasy i uważać na głowę, gdyż za chwilę wkroczycie do świata pełnego boskich żądz i intryg. Świata, gdzie nic nie idzie po twojej myśli. Do świata Asimy.”

  • awatar Seiti: Aż wypieków dostałam... dziękuję.
  • awatar ognisty-podmuch: Moja zona pisze najzajebistrzej na swiecie heh
Dodaj komentarz ›/ Pokaż wszystkie (2) ›
 

pepernoten
 
Wpis tylko dla znajomych

Wpis tylko dla znajomych

 

panttera
 
Mela wzięła głęboki wdech, świeżego powietrza. Brak cynamonu. Ustawał ból głowy i mdłości, a także senność. Nie bardzo rozumiała dlaczego tak na nią działa ta woń. Czy inni też tak reagowali będąc w jego pobliżu ?
Ruszyła wolnym krokiem, w dół drogi, prowadzącej do miasteczka. Od domów, stojących przy drodze, dzieliło ją kilka minut maszerowania. Dziewczyna spojrzała w niebo. Świeciło słońce, a niebo było bezchmurne. Dzień. Wedłóg zegara słonecznego, mogła dochodzić czternasta po południu. A w akademiku ? Czy nadal była noc ? Co zrobił portier ?
Mijając kilka kolorowych domów, stojących po obu stronach drogi, Mela dostrzegła przed sobą drewniany, nie duży mostek. Wbiegła na niego, wychylając się przez barierkę. Płynący strumień, był płytki, ale z silnym nurtem. Dziewczyna spojrzała w swoje odbicie w tafli wody. Jej długie, rude włosy, opadały w dół, lekko falując przy podmuchach wiatru. Uśmiechnęła się do siebie, wpatrując się w swoje oczy. Zmróżyła je, zastanawiając się nad zmianą swojego wyglądu. Ułożyła usta w dziubek, wraz z nowym olśnieniem. Jakby tak zacząć prostować włosy ? Jakby wyglądała ? Przekrzywiła swoją głowę w lewo, a potem w prawo, myśląc nad tym. Uśmiechnęła się zadziornie, wyobrażając sobie nową siebie. Z kolorem włosów, jak dotychczas, nie planowała się rozstawać.
Uklęknąła na brzegu pomostu, odkładając delikatnie książkę od Amandy na bok. Nachyliła się, chcąc dotknąć lewą dłonią wody. Poruszyła zwinnie palcami, usiłując dosięgnąć. Woda była lodowata, ale przyjemna. Oparła głowę o drewniany słupek, podtrzymujący barierkę na mostku, wpatrując się w wodę. Melancholijnie, zataczała w wodzie znak nieskończoności. Poziomą ósemkę. Zastanawiało ją  czy to przypadek że Oliwia i ten chłopak mają te same znaki na rękach. Nie mieli prawa się znać. Pochodzili z dwóch różnych światów. Więc dlaczego ? I jak ? W jej głowie rodziły się coraz to nowsze pytania, pozostające bez odpowiedzi.
Melania sięgnęła po książkę, leżącą obok niej. Spojrzała na okładkę, kryjącą w sobie dziwny napis.
-Hyumo...-szepnęła, przeciągając, opuszką palca po tytule. Zdawała sobie sprawę, jak wiele jest przed nią ukrytych tajemnic.
Otworzyła powoli książkę. Przekartkowała całą. Nawet dwa razy. Niemożliwe było by Amanda się pomyliła. Ona nigdy się nie myliła. Nie w tych sprawach. Książka była pusta. Każda ze stron była biała, bez jakichkolwiek napisów. Dziewczyna pokręciła z rezygnacją głową. To nie miało chociażby najmniejszego sensu. A więc jak w takim razie, Amanda mogła przeoczyć coś takiego ?
-Mela ?-dziewczyna podniosła wzrok, widząc stojącą na pomoście Irmę-Szukam cię od rana !
-Jak to ?-dziewczyna zamknęła szybko książkę, wstając.
-Nie dopracowałam jeszcze szczegółowo metod ściągania cię tu...-machnęła rąką w uśmiechu. Włosy miała związane w długiego kłosa, opadającego na luźną, króciutką sukienkę-Ale miło cię widzieć. Chodź!-wyciągneła do niej dłoń.Mela chwyciła ją, idąc za nią.
-Słuchaj, a nie mogłabyś mnie teraz tak, wiesz...z powrotem odesłać?-Irma spojrzała na nią z rozbawieniem.
-Ale gdzie ? Chyba nie myślisz, że...-Przystanęła na chwilę-Nie ma mowy..-pokręciła z rezygnacją głową-To całkowicie wykluczone. Mam dla ciebie bardzo ważną informację !-ruszyła, prawie biegiem, przez drogę. Mela wyraźnie zauważyła, zaciekawione spojrzenia w kierunku jej koleżanki. Nie dziwiła się. W takiej sukience, mogła wywoływać, tylko jedne myśli. Przekręciła oczami.
-Możemy zwolnić ?
-Nie !-krzykneła Irma, ciągnąc dziewczynę, za sobą. To wszystko zaczynało ją przerastać, na miarę wszystkiego.
Po kilku minutach, znalazły się przed nie dużym domkiem, takim jak pozostałe inne w tej okolicy. Był kolorowy i miał taki sam ogródek z kwiatkami, jak każdy inny. Ale jedno było w nim coś zupełnie innego. Coś co od razu rzucało się w oczy -miał całkowicie ciemne okna. Jakby ktoś od wewnątrz, pozamykał w nich okiennice, tak by nikt nie widział co sie dzieje w środku.
-Czekaj.-Melania, wyrwała jej się, przystając przed furtką. Obejrzała się za siebie, ale nikogo nie zobaczyła, oprócz jednej kobiety, która na jej widok pokręciła głową. Dziewczyna zmarszczyła swój nosek, wpatrując się w nią.
-Melka, no !-Irma pociągnęła dziewczynę, do mieszkania. Zrobiło się ciemno i głucho.

sokkap-6c753e64b02233765789.jpeg
  • awatar Life gives nothing, you must take it♥: boski : )) troszkę jestem w tyle ale postaram się nadrobić : ) :3
  • awatar personal hell: Chyba ktoś ma talent! (;
  • awatar Desolation.: Od czego by tu zacząć. Akcja mi się podoba, choć nie przepadam za Irmą! TY WIESZ CZEMU! no ale ale bywa. Bardzo podobała mi sie scena na mostku :d Mela prostuj włoski będziesz śliczna hahaha ;d okej no piękne jest jak zawsze. Szczerze liczę na akcję z Gabrielem, ale dłuższą niż w poprzednim. Twój styl pisania mega mi sie podoba i już nie mogę się doczekać następnego rozdziału. Wydaje mi sie czy jakoś szybko dodałaś? Chyba tracę poczucie czasu hahaha :d tak, więc kocham to opowiadanie i nie wyobrażam sobie jego zakończenia, które jak zdaję sobię sprawę kiedyś się skończy :c skocze z mostu jak to zrobisz! Chociaż w sumie chciałabym już końcówkę bo bardzo mnie interesuje zakończenie. Kurde jakaś niezdecydowana jestem! Ale pisz dalej i wstawiaj mi rozdziały, bo uwielbiam je pochłaniać, a najlepsze jest to, że nie czytam ich raz, ani dwa. Tylko trzy! Szalona ja :D no ale jak mi się podoba to tak mam hahahah :D Kocham ^^
Pokaż wszystkie (7) ›
 

clarei8
 
Gdy patrzę w lustro, widzę siebie, ale siebie nie poznaję. Widzę siebie tak, jak Wy mnie znacie, tak jak mnie opisujecie, to co o mnie myślicie. Gdy jednak nie patrzę w lustro, a staram się wyobrazić moje odbicie, wygląda ono trochę inaczej. Bo ja jestem inna. Nie znacie mnie takiej jaką ja siebie znam i nawet jakbym chciała, nigdy nie poznacie. Musielibyście słyszeć i widzieć każdą z moich myśli, przeżyć każdą z chwil w moim życiu, usłyszeć wszystko to, co ja słyszałam, poczuć to co czułam i jakie towarzyszyły temu emocje. Musielibyście być mną. Widzicie mnie i oceniacie na podstawie niewielu faktów z mojego życia, których i tak nie odbieracie tak jak ja, oraz poprzez to, jak wyglądam i jak się zachowuję. Nie wiecie, że pod którymś uśmiechem może kryć się smutek, a poważna mina, może być tylko przykrywką do niestosownych, a nawet sprośnych myśli.

Jest wiele rzeczy, o których nie wie nikt
i nikt nigdy się nie dowie.
Nie dlatego, że nie powiem,
co się dzieje w mojej głowie,
nikt nie zrozumie co czuję
po każdym słowie wypowiedzianym do mnie.
Ta w lustrze dziewczyna,
jeszcze się jakoś trzyma,
być może to rutyna,
do złej gry dobra mina,
a może to przykrywka przed światem,
przed mamą, siostrą, bratem,
czas zatrzymany aparatem
pokaże, na twarzy uśmiech a w oczach ból
jakbyś sypał w nie sól,
nie dowiesz się, ile w życiu odegrała ról
bohaterów dobrych i złych
ile razy chowała się na strych
by już więcej nie kryć łez w oczach swych.

~~ chwilowy przypływ weny twórczej ;)
Pokaż wszystkie (2) ›
 

pinacolada95-83
 
DesireDevil: Gdzieś w którymś momencie,dziś nawet niewiem kiedy, poprostu się rozminelimśmy..Teraz już nigdy nic niebedzie jak dawniej..Różni ludzie, różne potrzeby, dwa obce światy...
 

antybohaterka
 
Wpis tylko dla znajomych

Wpis tylko dla znajomych

 

 

Kategorie blogów