Wpisy oznaczone tagiem "normalne życie" (2)  

powiesci
 
sayorinekomori.pinger.pl
princesss.jpg


“Princess”


Tytułowa księżniczka nie jest wcale drobną nieporadną osóbką, jednak heroiną też zdecydowanie nie jest, jak to często bywa w opowieściach. Jednak cóż byłaby z niej za księżniczka, gdyby nie wymykała się z zamku by poznać zewnętrzny świat?
Rose żałuje, że to właśnie jej matka sprawuje rządy. Jednak nie zamierza pozostawić to samemu sobie. Gdy obejmie tron ma zamiar naprawić chorą sytuację państwa. Jednak czy ta drobna dziewczyna zdoła sprzeciwić się nieczułej matce i całemu królewskiemu gronu? I czy poznany przez nią aktorzyna pomoże jej poznać zewnętrzny świat?

Opowieść jest pełna cudownych opisów wplecionych między główną akcje tak, że czytelnik stopniowo poznaje świat Rose. Fabuła nie jest szczególnie zaskakująca, jednak muszę przyznać, że ci co kochają komedie romantyczne nie będą się nudzić i pozostaną na dłużej.

One-shoty:

“Pamiętnik z powstania warszawskiego”


Krótki fragment, zapierający dech w piersiach. Opis przeżyć powstańca, zwala dosłownie z nóg.

“Chłopak, który zawsze zatrzymywał mój autobus”


Przy tym opowiadaniu płakałam jak bóbr. Historia pokazuje, że należy nie odkładać na później bo może się okazać, że jest już za późno. Cudowna opowieść dziewczyny, która zawsze była dla innych "niewidzialna", jednak znalazł się ktoś, kto zawsze zatrzymywał dla niej poranny autobus.

Pozostałe one-shoty pozostawię dla was, może ktoś się skusi i napisze własną recenzje poniżej?

dca809_affb2f924a2b67f8801dae39a6db2d82.jpg_1024.jpg
  • awatar Chrisos_recenzje opowiadań: Moi drodzy, z każdą chwilą wyczerpują mi się pomysły, a co gorsza blogi z opowiadaniami zostały mi chyba z sześć... Więc nie krępujcie się i piszcie swoje pomysły :D
  • awatar Arsenium <3: Ja pisze opowiadanie jak chcesz zobacz - blog masz super ;)
  • awatar Za jakie grzechy,dobry Boże!?: GENIALNE!!!
Dodaj komentarz ›/ Pokaż wszystkie (6) ›
 

alexi.poh
 
Obudziłam się w szpitalu , nie wiedziałam co się dzieje. Nie czułam nóg ani rąk , a cała twarz  paliła, nie mogłam się odezwać. Poruszyłam tylko delikatnie ręką.
- czy pani mnie słyszy ? -  lekarka świecił mi lampką po oczach , nie byłam w stanie odpowiedzieć , mrugnęłam. – oznaki życia u pacjentki , która od 5 miesięcy była w śpiączce. Siostro proszę zwiększyć  poziom morfiny. . .  Proszę się nie martwić pani McRewell , jest w pani w dobrych rękach – po tych słowach znów zasnęłam. Miałam koszmary tamtej nocy , obudziłam się z krzykiem, a nad moim łóżkiem stał już prawie cały personel medyczny. – proszę się nie martwić , wszystko będzie dobrze. Znów ten znajomy głos.
Następne miesięcy mijały prawie tak samo. Nie potrafiłam przespać ani jednej nocy. Psycholog mówił że to normalne w moim przypadku. Z czasem zaczęłam normalnie funkcjonować.  Kobieta, a dokładniej lekarka , która się mną opiekowała, z wielką cierpliwością znosiła moje okropne zachowanie.

- nie może pani wrócić do swojego starego życia – powiedział mi dość gruby mężczyzna w eleganckim garniturze. – tamten pożar to nie był wypadek. Ktoś zrobił to umyślnie. Podejrzewamy ,że to któryś z pracowników firmy  pani świętej pamięci ojca. Dlatego otoczymy panią szczególną opieką, zmieni pani miejsce zamieszkania i tożsamość, dopóki my nie znajdziemy sprawcy. – oczekiwał mojej odpowiedzi , ale ja tylko skinęłam głową.
Wyglądałam okropnie. Wychudzone blada zmora z podkrążonymi i czerwonymi oczami. Ubrana w jakiś przy duży szpitalny strój. Nikt mnie nie odwiedzał, chociaż nie wszyscy z mojej rodziny w tedy zginęli. Na okładkach magazynów wciąż ukazywały się artykuły o mojej rodzinie. W tego co słyszałam to pogrzeb , na który nie byłam w sanie pójść , był piękną uroczystością , jeśli można tak to nazwać.
Spędziłam w szpitalu chyba rok , a następnie przeniosłam , się do jakiego nie wielkiego  włoskiego miasteczka , gdzie nikt mnie nie znał. Zamieszkałam w jakieś kamienicy i zaczęłam pracować w cukierni. Miało to być tylko chwilowe rozwiązanie , a minęło już sześć lat. Nie miałam przyjaciół , a moje związki trwały najwyżej jeden miesiąc i opierały się jedynie na sexie. Nie potrafię już zaufać ludziom . Nie mogę przespać żadnej nocy w spokoju. To cud ,że jeszcze się nie rozpiłam.

angel.jpg
 

 

Kategorie blogów