Wpisy oznaczone tagiem "ruina" (125)  

lifesuckshard
 
mrs. Hudson:

Wpis tylko dla użytkowników pinger.pl

 

clarei8
 
Nagle zdałam sobie sprawę, że nic mnie już nie obchodzi. Skoro nie może być tak, jak ja chcę, to niech się dzieje co chce. Nie radzę sobie z życiem. Przerasta mnie. Nagle uświadomiłam sobie, jak mało jestem warta dla innych. Nie zasługuję. To strasznie boli, ale chciałabym ich od siebie odsunąć. Nie chcę dręczyć ich tym, co się ze mną dzieje. Najprostsze rozwiązanie jest najtrudniejszym. Najbardziej oczywiste, najmniej spodziewanym. Nie wiem co będzie dalej, ale chyba jednak przyda się wizyta u psychologa.
  • awatar Poznaje życie: Psycholog nie gryzie, a pomoże tak samo jak psychiatra. Ważne, że chcesz iść tam i sobie pomóc.
  • awatar independentt: Mam wrażenie, że musiałabym spędzić u psychologa cały miesiąc, żeby wszystko mu wytłumaczyć co mnie boli. Jeszcze gorszą jest myśl, że i tak nie wie powie mi nic, czego nie wiem...
Pokaż wszystkie (2) ›
 

kciuk-pl
 
Zdjęcia przedstawiają opuszczone górnicze miasto Tkvarchal znajdujące się w Abchazji.

Link: www.kciuk.pl/Prawdziwe-Silent-Hill-a95091
 

kciuk-pl
 
Miasta tego nie znajdziecie w żadnych przewodnikach turystycznych ani mapach. Epekuen to wymarłe miejsce. Miasto które pochłonęła natura, a konkretnie Ocean. Jego budowa rozpoczęła się w 1920 roku na brzegu zalewu gorących źródeł i miało być turystycznym rajem spokoju i odpoczynku.

Link: www.kciuk.pl/Argentynskie-miasto-duchow-a84887
 

kciuk-pl
 
Minęło 66 lat, w stolicy na niektórych budynkach wciąż widać ślady po pociskach.

Link: www.kciuk.pl/Warszawska-zima-1946-a80901
 

werewolf2010
 
Dzisiejszy spontanik :)

ZDJĘCIA SŁABEJ JAKOŚCI ,ROBIONE NAJZWYKLESZYM PSTRYKADEŁKIEM OLYMPUSA,DO TEGO WSZYSTKO NA SZYBKO BO SIĘ ŚCIEMNIAŁO :/

Pałac został zbudowany w 1852 roku dla księcia brunszwicko-oleśnickiego Wilhelma, według projektu architekta Karłowskiego. Rozbudowany w 1895 roku i w latach 1902-1903 o człony: pd.-zachodni, piętrowy pn.-wschodni oraz o wieżę. Obiekt jest w całości podpiwniczony. Znajduje się w osadzie Moja Wola, oddalonej około 3 km od Sośni.
Na specjalną uwagę zasługuje oryginalna elewacja, wykonana w całości z kory dębu korkowego. Od frontu dwa podcienia, wsparte na drewnianych słupach z zastrzałami. Dachy dwuspadowe z ornamentowanymi deskami okapowymi i szczytowymi. We wnętrzu, w trzech salach, oryginalne, drewniane stropy wzmocnione belkami. W salonie zachowane malowidło ścienne z lat powojennych przedstawiające polowanie, dawniej znajdował się tutaj wiszący, kuty świecznik w kształcie koła. Został on jednak przeniesiony w inne miejsce po próbie kradzieży. Bogato zdobiona klatka schodowa znajdująca się w wieży oraz druga, niższa, po przeciwnej stronie budynku. Polichromie sufitowe w dwóch pomieszczeniach; reszta nie posiada już niestety żadnych zdobień ani wyposażenia. Po wojnie na terenie pałacu znajdowała się szkoła leśna z internatem, a w latach 1951-1975 Technikum Leśne. W 1975 roku szkołę zlikwidowano, a pałac przekształcono w Leśny Ośrodek Szkoleniowy, działający do 1990 roku. Od tego czasu obiekt stoi opuszczony i jest regularnie dewastowany. Szkoda, że obiekt z takim potencjałem, który mimo wszystko jest licznie odwiedzany przez turystów, nie znalazł do tej pory godnego siebie inwestora.
Pokaż wszystkie (2) ›
 

kciuk-pl
 
Odpływają wierni z parafii pw. Podwyższenia Krzyża Świętego w Rakszawie Dolnej. - To przez ks. proboszcza świątynia popada w ruinę, choć on sam jeździ wypasionym audi - buntują się parafianie.

Link: www.kciuk.pl/Ksiadz-jezdzi-wypasionym-audi-a-jeg…
 

werewolf2010
 
 DAWNY ZESPÓŁ PAŁACOWY złożony z pałacu zwróconego frontem na południowy zachód, tworzącego wraz z oficynami bocznymi podkowę obejmującą honorowy dziedziniec, zamknięty budynkiem bramnym wozowni, flankowanym przez dwie bramy boczne, z rozległego parku rozciągającego się po drugiej stronie w kierunku pn.wsch oraz domów służby dworskiej, otaczających majdan przyległy do pałacu od str.pn i obwiedzionych murem z bramami. Do zespołu należy również ewangelicki Kościół Dworski, położony na pn. od pałacu i połączony z nim niegdyś za pośrednictwem skrzydła ogrodowego i oranżerii. Od pałacu na pn. i zach. wiodą dwie drogi.

--------------------------------------------------------

PAŁAC, godny uwagi dwór hr. von Dohna, wzmiankowany w 1689 r. przebudowany na dwuskrzydłowy, dwukondygnacjowy pałac z ogrodem i "salla terena" za czasów Henryka Leopolda von Reichenabacha za sumę 200 tyś. talarów w l. 1730-1740 przez budowniczych włoskich. W 1749 zakończenie budowy oranżerii oraz zniszczenie pałacu przez pożar. Budowa nowego w l. 1749-1755 wg. projektu arch. Karola Marcina Frantza. W l. 1886-1888 przebudowa holu, wnętrze oficyn, lukarn na dachach oraz pn.wsch. skrzydła łącznikowego przez arch. Karola Schmidta z Wrocławia. W l. 1934-1935 renowacja stiuków w sali balowej i galerii przez rzeźbiarza Klunkę z Wrocławia oraz elektryfikacja, wykonanie instalacji wodno-kanalizacyjnych i c. o. Splądrowany w 1945, spalony w partii korpusu w 1948. Po roku 1957 rozbiórka oranżerii i skrzydła ogrodowego. Obecnie oficyny użytkowane, korpus w ruinie.

Późnobarokowy z el. rokoka. Murowany z cegły uzupełnianej kamieniem, otynkowany. Składa się z korpusu głównego oraz położonych symetrycznie domów gościnnych, domku ogrodnika i oficyny, połączonych niższymi skrzydłami łącznikowymi i budynkami mieszkalnymi oficjalistów dworskich. Korpus główny, w ruinie, dwukondygnacjowy, podpiwniczony, założony na rzucie wydłużonego prostokąta z poprzedzonym przez podcień ryzalitem po środku fasady. Pseuderyzality po środku elewacji ogrodowej i jej bokach oraz po bokach elewacji frontowej. Do narożnika pn.wsch. przylega weranda o planie wycinka koła, dobudowana w l. 1886-1888. Wewnątrz pozostałości układu dwutraktowego sal połączonych amfiladowo z obszernym holem na parterze nad którym tzw. Sala Srebrna, otwierająca się na taras od frontu i do galerii od strony ogrodu. W holu na parterze, przebudowanym w l. 1886-1888, otwartym do pomieszczeń bocznych arkademi, ślady podziałów pilastrami kompozytowanymi o głowicach  w duchu neobaroku. W głównym wejściu resztki odrzwi drewnianych, dwuskrzydłowych, neobarokowych, z kratą żelazną w nadświetlu. Sala Srebrna o trzech zwieńczonych arkadowo portafentrach od zachodu i dwóch naprzeciwległych kominkach po środku ścian bocznych zachowała fragmentarycznie podsiały architektonicznie ścian za pomocą pilastrów korynokich stanowiących podstawę dla belkowania koronującego i oprawę dla płycin ze stiukową dekoracją rokoko wg. projektu Joh. Christiana Hoppenhaupata mł. , w formie luster i baldachimów z kampanullami i strusimi piórami. Na frysie balkowania resztki dekoracji stiukowej z girlandami kwiatowymi i kokardami. W galerii na pierwszym piętrze ślady kominka.

Bryła pałacu jednorodna. Fasada i elewacja pn.wsch. 15-osiowe, z trójosiowym ryzalitem od frontu i pseudoryzalitem od ogrodu oraz jednoosiowymi pseudoryzalitami bocznymi, zaakcentowanymi przez pilastry kompozytowe, zdwojone w narożnikach wspierające belkowanie koronujące i gzyms podokapowy, przerwany po środku frontowego ryzalitu przez herby Reiehenbachów w kartuszach. Elewacja wschodnia trzyosiowa. Pseudoryzality zwieńczone trójkątnymi naczółkami z owalnymi okulusami w rokokowym obramieniu sztukatorskim po środku. Ryzalit frontowy zwieńczony attyką obficie ozdobioną rokajami i ustawioną na niekamienną balustradą o motywach plecionkowych, z uszkodzonymi posągami w strojach antycznych na cokołach, poprzedzony jest przez trójdzielny podcień wsparty na 6 kolumnach i pilastrach kompozytowych z impostami, dźwigających taras z balustradą kamienną, ażurową, pseudobarokową ok. 1890, zarysowany falistą linią. Okna wszystkich elewacji prostokątne w obramieniach uszatych na parterze i zamknięte arkadowo na piętrze, zwieńczone stiukowymi ozdobami rokajowymi, rozdzielone w kier. poziomym prostokątnymi płycinami o ściętych narożnikach, profilowanymi w tynku i pionowymi płycinami rustykowanymi. Ponad linią okapu zachowane fragmentarycznie pseudobarokowe lukarny, wyk. 1886-1888. Portal główny w kamiennym obramieniu, zamknięty łukiem dwuramiennym, z kluczem; portal elewacji ogrodowej prostokątny w obramieniu uszatym z rokokowym kartuszem wykonanym w stiuku. Weranda od pd.wsch. dobudowana w l. 1886-1888, neobarokowa, kryta stropem Kleina wspartym na ......?????? fidarach o przestylizowanych głowicach kompozytowych pomiędzy którymi, w przęsłach skrajnych rozpięte arkady. Nad werandą taras otoczony balustradą żelazną, kutą, o motywach secesyjnych. Dwa Domy Gościnne, tzw. Kawalierhauser, położone naprzeciwległe frontem do dziedzińca, założone na rzucie prostokąta zbliżonego do kwadratu, piętrowe, dwutraktowe, pierwotnie z sienią na przestrzał i symetrycznym układzie pomieszczeń, częściowo przekształconym. Izby na parterze kryte sklepieniami kolebkowymi z lunetami i kolebkowo-krzyżowymi, na piętrze stropy. Fasady od strony dziedzińca pięcioosiowe z jednoosiowymi pseudoryzalitami po środku, zwieńczonymi trójkątnymi naczółkami w których owalne okulusy ozdobine rokajami. Narożniki zaakcentowane boniowaniem w tynku i pilastrami wspierającymi poprzez fragmenty belkowań podokapowe gzymsy. Okna parteru zamknięte arkadowo (w budynku pn. częściowe przemurowane do formy prostokąta) w profilowanych obramieniach uszatych. Portale główne zamknięte arkadą z kluczem, zwieńczone gzymsem z przeciwstawnych wolut. W budynku pd. drzwi stolarskie z desek w jodełkę. W dwóch oknach parteru kraty żelazne, kute, przewlekane, wyk. ok. 1890 neobarokowa z motywami rokaji po środku. Dachy mansardowe kryte dachówką. Oficyna i Dom Ogrodnika, położone naprzeciwległe frontem do dziedzińca, założone na rzucie prostokąta zbliżonego do kwadratu, piętrowe z jednoosiowym pseudoryzalitem po środku fasady, zwieńczonym trójkątnym naczółkiem. Dachy mansardowe, kryte dachówką. Wnętrza oraz elewacje w dużym stopniu przekształcone z zatarciem cech stylowych. W Domku Ogrodnika po, str. pd. zachowane sklepienie kolebkowe z lunetami na parterze, fasada czteroosiowa podzielona gzymsem międzykondygnacjowym, z oknami przyziemia zamkniętymi wykrojowo, oknem po środku ryzalitu zamkniętym odcinkowo, okulusem w naczółku i portalem nad którym segmentowo wygięty gzyms. Dwa parterowe budynki łączące oficynę i Dom Ogrodnika z Domami Gościnnymi, dawniej mieszczące zapewne mieszkania oficjalistów dworskich, na planie wydłużonego prostokąta, kryte mansardowymi dechami, w tym: budynek pn. gruntownie przebudowany na warsztaty, jednotraktowy, kryty sklepieniem odcinkowym na dźwigarach, o fasadzie ośmioosiowej z oknami zamkniętymi odcinkowo i trzema lukarnami nad linią okapu; budynek pd. dwutraktowy, o wnętrzach przebudowanych z zachowaniem sklepień kolebkowych i kolebkowych z lunetami. Fasada dziewięcioosiowa z oknami i trzema portalami zachowanymi fragmentarycznie, zamkniętymi łukiem koszowym. Portale w  profilowanej archiwolcie z wydatnym kluczem zwieńczone prostym gzymsem. Elewacja zewnętrzna jedenastoosiowa z prostokątnymi oknami w profilowanych obramieniach pasmowych z zamarkowanym kluczem. Dwa skrzydła łącznikowe pomiędzy korpusem a Domami Gościnnymi, parterowe z poddaszem częściowo wykorzystanym do celów mieszkalnych przebudowane ok. 1890 w duchu neobaroku, założone na rzucie wydłużonego prostokąta wyginającego się łukowo, półtoratraktowe z przejazdami bramnymi w części zach. krytymi kolebką z lunetami. Nad bramami zamkniętymi arkadowo pseudobarokowe lukarny z cyfrą R Reichenbachów w ozdobionych kartuszach. Fasady 6-osiowe, dachy mansardowe kryte dachówką. W tym: łącznik pn. częściowo rozebrany ze stropami odcinkowymi i portalem barokowym nad którym wygięty segmentowo gzyms w jednym z pomieszczeń. W wejściu z przejazdu bramnego drzwi drewniane stolarskie z desek w jodełkę podbitych gwoździami. Fasada o podziałach ramowych profilowanych w tynku, z pojedynczym pilastrem o przestylizowanej głowicy korynckiej flankującym bramę. Okna o łuku nadwieszonym, częściowo przerobione, w elewacji zewnętrznej prostokątne w obramieniach pasmowych, z cokołami podokiennymi profilowanymi w tynku; łącznik pd. z pomieszczeniami połączonymi zewnętrznym korytarzem od str. dziedzińca i dwubiegowymi schodami z drewna dębowego o profilowanej balustradzie. Wnętrza kryte sufitami z fasetą i gzymsem koronującym. Fasada i 9-osiowa elewacja zewnętrzna rozczłonkowane pilastrami o głowicach pseudobarokowych i płycinami profilowanymi w tynku. Okna, z cokołami podokiennymi profilowanymi w tynku, w fasadzie o łuku nadwieszonym w obramieniach pasmowych z zamarkowanym kluczem; w elewacji zewnętrznej prostokątne w obramieniach uszatych. Brama podkreślona boniowaniem w tynku, z resztkami stiukowego kartusza w kluczu. Ponad linią okapu pseudobarokowe lukarny zwieńczone wolutowymi lukarnami. Okna skrajne od strony Domu Gościnnego z kratą żelazną, kutą przewlekaną, pseudobarokową ok. 1890, z ozdobnym rokajem po środku.

--------------------------------------------------------

B. WOZOWNIA, zwana też budynkiem bramnym, zamykająca poprzecznie dziedziniec i oddzielona od flankującego go Domu Ogrodnika i oficyny dwiema bramami po bokach. Barokowa zbud. ok. 1755, murowana z cegły, otynkowana, piętrowa założona na rzucie prostokąta, z przejazdem bramnym po środku, po bokach którego dwie symetryczne klatki schodowe. Pomieszczenia na wozy na parterze w układzie jednotraktowym, na piętrze mieszkalne w układzie dwutraktowym. Przejazd sklepiony kolebką. Fasady od strony dziedzińca i zewnętrzna 11-osiowe z 1-osiowym pseudoryzalitem po środku, ujętym w pilastry z głowicami rokoko, wspierające za pośrednictwem fragmentów belkowania trójkątne naczółki w których owalne okulusy w rokokowych obramieniach stiukowych. Narożniki podkreślone boniowaniem w tynku. Fasada od strony dziedzińca rozczłonkowana pilastrami o głowicach rokokowych, alterowanymi z lizenami. Okna prostokątne w uszatych obramieniach. Archiwolta bramy zaakcentowana boniowaniem w tynku. Krata w bramie, XIX w. kuta, żelazna z prętów. Dwoje drzwi stolarskich z desek ułożonych w jodełkę, podbitych gwoździami. Dach mansardowy kryty dachówką z ośmioboczną gnaturką po środku zwieńczoną łamanym dachem z prześwitem w formie glorietty, tarczą zegarową u nasady i chorągiewką wiatrową na szczycie.

--------------------------------------------------------

BRAMY po bokach wozowni, wyk. ok. 1840, symetryczne trójprześwitowe, w formie 8-bocznym profilowanych słupków z cegły, otynkowanych, krytych kopulastymi daszkami z blachy, połączonych ogrodzeniem z prętów żelaznych.
  • awatar Caltha: łaaaa... pięknie :)
  • awatar Cookies: Jeździsz po całej Polsce jak rozumiem ? ;D
  • awatar keis: fantastycze! gratuluje zdjec...
Pokaż wszystkie (3) ›
 

werewolf2010
 
Podziekowania za namiary na fabryke koledze z Pingera,Łukasz Nowacki BANAN.Bardzo ciekawy obiekt z dziwna atmosfera,czuje sie tam dziwny niepokoj i lekka adrenalinke,do tego te skrzypniecia,pukniecia i inne dzwieki,piekny dreszczyk emocji.Fabryka zelatyny w Baszkowie nalezala do Firmy Żelatyna w Baszkowie sp.zo.o.Obecnie włascicielem dawnej fabryki jest Urzad Skarbowy w Krotoszynie.Teren fabryki zajmuje 9,48 ha.Wartosc nieruchomosci oszacowano na przeszlo 2 mln zlotych.Nieruchomosc miala zostac zlicytowana 15 wrzesnia tego roku.Niestety nie została sprzedana.
  • awatar Bad Seed: Gdzie ona jest?
  • awatar OPUSZCZONE MIEJSCA: @Bad Seed: Baszków,za wioska zwana Zduny :) Wielkopolska
  • awatar Bad Seed: Oj to spory kawałek drogi... Szkoda, bo wygląda ciekawie i fajnie było by to obejrzeć. Ale pewnie bym się pogubiła gdzieś na tych wioskach:P
Pokaż wszystkie (4) ›
 

 

Kategorie blogów