Wpisy oznaczone tagiem "syberyjski" (10)  

make_life_joyful
 

Wpis tylko dla użytkowników pinger.pl

 

vai41
 

Wpis tylko dla użytkowników pinger.pl

 

kotysyberyjskie
 
a oto nasi najmłodsi i najgłośniejsi chłopcy, miot S, sami chłopcy, w kolejności Salvador, Sylvester, Simon, Serafin. Simonkowi na zdjęciu jeszcze nie otworzyłosię oczko, dziś już świetnie widzi ten kiolorowy Świat, w weekend zobaczycie zdjęcia kociąt jak wyglądają aktualnie. Pwiem tylko że są słodkie o cudownych charakterach, gdy wdzodzę do ich gniazda czuję się jak Kwoka bo lgną do mnie i się tulą tak pozostając :)
IMG_6709.JPG


IMG_6804.JPG


IMG_6806.JPG
  • awatar vailetis: Gratuluję :) Piękni chłopcy i to niesamowite że tylko płeć męska ;) Pozdrawiam serdecznie, mam nadzieję że żyje się Wam dobrze i futrzakom :) Buziaczki :*
  • awatar chiriann: Ajaj, jakie śliczne pusiaczki!! Nie da się oczu oderwać! Dużo zdrówka dla maluszków i niech pięknie rosną!
  • awatar kotysyberyjskie: @chiriann: a dziękuję osną zdrowo i zdrowo broją :)
Pokaż wszystkie (4) ›
 

ekogroup
 
www.ekogroup.info/(…)rosnie-liczba-tygrysow-w-india… - Liczebność tygrysów w Indiach wzrosła do 2226 osobników - informuje międzynarodowa organizacja ekologiczna WWF. Oznacza to, że większość ocalałych do dziś tygrysów żyje w tym azjatyckim kraju.

Dane zostały opublikowane dziś przez r
 

kotysyberyjskie
 
Moje kociaki mają już 14 tygodni, pomyślałam że zabiorę je wystawę skoro jeśli nie pojechały do nowych domów. Nasze kociaki zajęły I miejsce na wystawie w kategorii kocią półdługowłosych :) Najładniejszy miot na wystawie :)
IMG_0050.JPG


IMG_0175.JPG


IMG_0182.JPG


IMG_0256.JPG
  • awatar vailetis: Od razu rzuciły mi się w oczy :) Byłam i to prawda, nie było piękniejszego miotu na wystawie :) Gratuluję jeszcze raz :) Klasyk z białą plamką na nosku jest niesamowity, cudo natury. Od urodzenia było wiadomo że on będzie kimś wyjątkowym :) <3 Pozdrawiam i życzę dalszych sukcesów. Czasem żałuję że nie mam kota do wystawiania ;) Podoba mi się to :)
  • awatar chiriann: Ogromne gratulacje, a nagroda w pełni zasłużona - to nie tylko najładniejszy, ale i z całą pewnością najsłodszy miot na wystawie!
  • awatar Kociara<3: Wielkie gratulacje! Nie dziwie się, że wygrały, są przecudne<333
Pokaż wszystkie (4) ›
 

kotysyberyjskie
 
W piątek kociaczki ukończą 3 tygodnie, są niesamowicie ciekawskie i przez to słodkie, próbują się bawić ze sobą i poznawać się na wzajem ;) W sobotę więcej zdjęć.
  • awatar Pieni Tähti: piękne :) Zresztą... wszystkie koty są piękne. :)
  • awatar chiriann: Rosną jak na drożdżach, nie do wiary, że to już trzy tygodnie! Widzę, że zaczyna się już chamsanie rodzeństwa i otoczenia :D! A po zabawie pora na odpoczynek... Od nosków po czubki ogonków, są przerozkoszne!
Pokaż wszystkie (2) ›
 

kotysyberyjskie
 
kotysyberyjskie: zdjęcia wolnych kociaków syberyjskich z miotu H, a więc imiona na literkę H zamieściłam na zdjęciach. Jeśli marzyłeś o kocie przyjacielu, łagodnym, przymilnym, bez agresji i z charakterem do zapraszam na naszą stronę internetową z galerią naszych kociąt robionych na bieżąco, może to właśnie ta chwila gdy podejmiesz decyzję o nabyciu kociaka i przeżyjesz z nim wiele długich lat.
Pokaż wszystkie (3) ›
 

kochamkoty
 


Upadek komuny i otwarcie granic na świat miało znaczenie także i dla kotów. Okazało się bowiem, że komunistyczne, sowieckie myszy nie prowadziły we wsiach sielskiego życia i także miały swojego odwiecznego, klasowego wroga w postaci kota. I to nie byle jakiego. Kot Syberyjski, bo tak nazwano tę rasę "nie tkniętą ręką hodowców", jest dużym, półdługowłosym kotem o typowym, leśnym wyglądzie. W sowieckiej Rosji nie do pomyślenia była hodowla zwierząt rasowych i to uratowało tego pięknego kota przed wynaturzeniem. Fenotypem kot syberyjski przypomina norweskie koty leśne i amerykańskie Maine Coon.
W Polsce hodowlę kotów syberyjskich rozpoczęto w 1990 roku. W tym samym roku co i do Polski koty syberyjskie dotarły do Stanów Zjednoczonych wraz z rosyjskimi emigrantami z Moskwy i St. Petersburga. Ciekawostką może być to, że pierwsze sybiraki które dotarły do Ameryki (czerwiec 1990) miały świadectwa zdrowia dla ptaków, na których ktoś odręcznie dopisał, że z Rosji wywożone będą koty.




Kot syberyjski jest kotem muskularnym i silnym, ale trochę mniejszym od swoich amerykańskich "kuzynów". Kocury zdecydowanie są większe od kotek. Koty te rosną powoli i pełne wymiary osiągają nawet po pięciu latach. Waga kotek dochodzi do 3 kilogramów, kocurów do 4-5, ale zdarzają się okazy kocurów osiągających do 7-8 kilogramów. Ciało kota syberyjskiego jest lekko wydłużone, mocnej budowy z dużymi łapami i charakterystycznymi kępkami włosów między palcami. Głowa okrągława z wydatnymi policzkami i mocnymi kośćmi policzkowymi. Szczęka zaokrąglona. Nos długi, lekko wypukły ale bez zagłębienia u nasady. Mocne czoło harmonizuje z kształtem głowy. Duże, owalne oczy są lekko skośnie ustawione i szeroko rozstawione. Porównując sybiraki z innymi, podobnymi rasami, daje się zauważyć, że koty Maine Coon są bardziej zwarte i kanciaste, a koty norweskie smuklejsze i dłuższe.
Barwa oczu powinna być jednolita i najczęściej bywa zielona lub bursztynowa. Pochylone do przodu, lekko wypukłe i szeroko rozstawione uszy są średniej wielkości. Wierzchołki uszu powinny być zaokrąglone i bardzo często zakończone są pędzelkami dłuższych włosów.
Kot syberyjski posiada futro typowe dla wszystkich kotów leśnych. Półdługie włosy okrywowe są mocne i delikatnie przylegają do ciała. Podszycie gęste i miękkie dodaje kotu puszystości i miękkości w dotyku. Takie futro umożliwia tym kotom przebywanie w zimnym, ostrym klimacie. Charakterystyczne dla tej rasy są puchate "portki" na tylnych łapkach, obfity "śliniak" na piersi i gęsto owłosiony długi ogon. Na karku i barkach futro może być trochę krótsze, ale na grzbiecie jest bardzo obfite i mocne.
Kot syberyjski posiada umaszczenie podobne do kotów Maine Coon i norweskich leśnych. Najczęściej spotyka się je w naturalnym ubarwieniu agouti we wszystkich odmianach pręgowania, szylkretowe oraz kolorach czarnym, rudym, niebieskim, kremowym, srebrzystym itp. Tak jak i inne koty leśne, spotyka się sybiraki z dużym udziałem koloru białego. Niedopuszczalne są umaszczenia charakterystyczne dla kotów z oznaczeniami. Kotów syberyjskich, jako jednej z niewielu ras naturalnych, nie wolno krzyżować z żadną inną rasą.
W roku 1991, zarówno w Europie jak i Ameryce, zarejestrowano kota syberyjskiego jako nową, na razie eksperymentalną i nieznaną szerzej rasę, przy okazji skreślając przydomek "leśny", jaki w pierwszej chwili stanowił część nazwy rasy. Pierwszą organizacją, która dopuściła je do zdobywania tytułów czempiona i uznała jako "pełnoprawną" rasę była amerykańska TICA i zrobiła to 1 maja 1997 r.). FIFe uczyniła to samo w styczniu 1998 roku i mamy już w kraju kilka kotów z tytułami czempionów.
Ze względu na specyficzną okrywę włosową, według zapewnień amerykańskich alergików, koty syberyjskie mogą przebywać w mieszkaniach osób o skłonnościach alergicznych. "Sybiraki", mimo dzikiego wyglądu, są miłe, towarzyskie i szybko przywiązują się do swoich właścicieli. "Sybiraki" są ruchliwe, skłonne do zabaw i gonitw, uwielbiają wskakiwać na wysokie półki w regałach, czy nawet na szafy.

syberyjskie.jpg


siberian.jpg
Pokaż wszystkie (4) ›
 

nortus
 

Opis

Głowa kota syberyjskiego powinna być w dobrych proporcjach do tułowia.
Kształt - krótka, szeroka, odwrócony trapez, ze zwyczajową górną krawędzią na podbródku. Podbródek szeroki, silny, ale nie wystający. Górna cześć głowy między uszami płaska. Łeb nie powinien być zbyt wypukły, ale powinno być
wyczuwalne płynne przejście od niewysokiego czerepu do prostego grzbietu nosa. Nos bez załamań, równy na całej długości, lub może się lekko zwężać w kierunku lustra nosa. U syberyj-czyków starego typu długość nosa 2x większa
od szerokości, u współczesnego typu - około 1,5x. Dobrze rozwinięte poduszeczki wybrysów. Silne szczęki,pełne policzki.Niskie kości policzkowe, poduszeczki wybrysów i silny podbródek tworzą płynną, kolistą linię. U syberyjczyków współczesnego typu widoczna jest tendencja do
bardziej szerokiej mordki. Uszy średniej wielkości, szerokie u podstawy.
Odległość między uszami równa jest szerokości podstawy ucha, lub, co jest pożądane, większa. Uszy lekko nachylone do przodu,końce zaokrąglone,
pożądane są pędzelki i szczoteczki. Zewnętrzna linia ucha powyżej poziomu oczu.

Oczy syberyjczyków są szeroko i skośnie ustawione nachylone pod kątem ok. 35o. Kształt oczu owalny (zbliżony do migdałowego), górna powieka może mieć ciut mniejszą krzywiznę, niż dolna. Odległość między wewnętrznymi kącikami oczu powinno być równe długości oczu lub większe o 1,25-1,5 raza. Z zasady rozstaw oczu o kocurów jest większy niż u kotek. Dopuszczalny każdy kolor oczu.

Następnym ważnym elementem opisu syberyjczyki jest sierść. Sierść mają wspaniałą, znakomicie chroniącą od niepogody i będącą jedną z wyróżnia-jących zalet i cech rasy. Włos okrywowy jest twardy,błyszczący,nieprzemakalny, wydłużający się od łopatek do zadu, spadający na boki i górną część ogona.
Podszerstek podwójny, gęsty i zwarty w porze zimowej i nieznaczny w letniej.
Sierść syberyjczyki nigdy nie zbija się w kołtuny. Sierść zdobiąca jest długa, gęsta, w formie grzywy i pełnego kołnierza. Sierść na kołnierzu nie powinna być zbyt długa, przerośnię-ta. We współczesnych tendencjach dopuszcza się dwie formy kołnierza - albo okrągły (równy na całej długości), lub owalny (dłuższy po bokach, a pod podbródkiem krótszy). nie jest dopuszczalny
kołnierz trójkątny, jak u kotów norweskich leśnych. Na klatce piersiowej sierść zwarta i gęsta (tzw. żabot). Szeroki kołnierz podkreśla dostojny wygląd kota syberyjskiego. Za grzywą na szyi sierść trochę krótsza, co tworzy granicę między masywną głową i wspaniale zbudowanym tułowiem. Szyja krótka i silna. Wspaniałe "portki" i puszysty ogon dopełniają wyglądu syberyjczyka.

Ogon jest szeroki i mocny u podstawy, stopniowo zwężający się ku końcowi.
Równomiernie puszysty. Sierść na ogonie gęsta i dłuższa. Jeżeli uchwycić go za koniec i unieść, sierść nie powinna rozpadać się. Ogon średniej długości, zawinięty wzdłuż boku powinien dochodzić do łopatki, krótszy jest niedostatkiem. Na brzuchu sierść również dłuższa. Sierść ozdobna na kołnierzu, portkach i ogonie zawsze dłuższa, ale nie powinna być przerośnięta. Szkoda, że w okresie linienia z tego piękna niewiele zostaje,
ale świadczy to o tym, że rasa ta powstała na bazie naturalnej populacji, żyjącej w zmiennym klimacie.

Pochodzenie rasy

Pochodzenie kota syberyjskiego tonie w mrokach dziejów i powoduje wiele sporów. Pierwsze wzmianki o kotach, podobnych do syberyjskich, pojawiły się w publikacji XVI wieku. Wtenczas nazywano je bucharskimi. Nazwa ta dla nich
zachowała się na Powołżu do dzisiejszych dni. Bucharskimi nazywano duże, masywne zwierzęta z dużą głową i długą szyją. Przy czym spotykało się jej na całym terytorium Imperium Rosyjskiego. W jaki sposób pojawiły się one na Syberii trudno powiedzieć. Najbardziej interesujące jest to, że pierwotni mieszkańcy prowadzili koczowniczy tryb życia i kotów nie trzymali.Widocznie przesied-leńcy z części europejskiej, zasiedlając nowe syberyjskie obszary, przywieźli ze sobą swoje koty domowe. A być może pojawiły się one w okresie aktywnego handlu z krajami azjatyckimi, skąd koty bacharskie mogły przedostać się na Syberię z karawanami kupieckimi lub jako prezenty dla znaczących osób. Swoją rolę w powstaniu rasy odegrały też dzikie leśne i stepowe koty, które niezależnie od woli człowieka weszły w związki z
gospodarskimi. Do dzisiaj w kraju ussuryjskim i regionie Amurskim zdarzają się przypadki urodzin wśród kotów domowych kociąt po kotach leśnych, które dorastając przekształcały się w 8-10 kilogramowe osobniki o dzikim umaszczeniu, stanowiące prawdziwy ideał "syberyjczyka" z jego potężnym leśnym wyglądem i domowym charakterze. Możliwe, że właśnie w ten sposób powstała ta rdzenna rasa kotów.

Charakter

Za ich zewnętrznym spokojem kryje się pewność siebie i siła. Jednak pomimo silnego charakteru, kot syberyjski nie stara się rządzić i łatwo układa się z innymi zwierzętami. Lubi zabawę i dzieci,jest przymilny i przywiązany do właścicie-la. Praktycznie u wszystkich syberyjczyków wystę-puje przezabawne przyzwyczajenie - uwielbiają pieszczoty w leżeniu na grzbiecie, czasami
przyjmując najbardziej wymyślne pozy. Z zasady poprawia to humor właściciela nawet w chwilach smutku.

Posiadający niespożytą energię życiową, szybki i aktywny,kot syberyjski jest znakomicie rozwinięty fizycznie. Przy prawidłowym odżywianiu wyróżnia
się błyszczącą i szykowną szatą.Sierść nie wymaga specjalnej pielęgnacji, wystarczy przeczesać ją szczotką raz na tydzień(trochę częściej w okresie linienia). Wiele źródeł podaje, że jest to jedyny w swoim rodzaju puszysty kot, sierść którego nie jest alergenem, jednak najlepiej upewnić się o tym osobiście.

Koty syberyjskie są z natury bardzo czyste - jest to jedna z najważniejszych zalet w hodowli domowej. W surowych warunkach tajgi syberyjskiej, gdzie były one najmniejszymi drapieżnikami, ich życie zależało od czystości.
Syberyjskiego kociaka nie trzeba przyuczać do kuwety - kiedy skończy 3 tygodnie i zrobi pierwsze samodzielne kroki, do kuwety raz i na zawsze nauczy go matka.

Charakter rasowych kotów syberyjskich jest bardzo atrakcyjny dla ludzi którzy umieją cenić poczucie godności własnej i innych. Przymilne i czułe,
doskonale wychwytują najmniejsze zmiany nastroju. Wrodzone poczucie taktu nigdy nie pozwoli waszemu pupilkowi natarczywie żądać uwagi, jeżeli
jesteście czymś zajęci. Jednak jeśli jesteście w dobrym nastroju, kot syberyjski będzie się domagał pieszczot z waszej strony. Syberyjczyki dały się poznać jako zwierzęta lecznicze,umiejące podtrzymać właściciela w trudnych chwilach.

miauuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuu
Pokaż wszystkie (4) ›
 

 

Kategorie blogów